Cholera.
Bez dwóch zdań.
Z czego jest ta pościel?
-Z gęsiego pierza. -Gęsie pierze.
Dużo gęsi musiało zginąć, by Jej Wysokość mogła pospać.
Nie zginęły na próżno.
Nie powinniśmy tu dziś spać.
Wczorajsza noc to jedno,
ale im dłużej się tu rozglądam...
Koniec tego.
Chcę tylko, byśmy żyli tą chwilą.
W tym pokoju jest zbyt wiele duchów.
Musimy to wszystko stąd wywalić.
To łóżko, to dziwne drzewko.
Spójrz na tę przestrzeń.
Zmieściłoby się tu dziesięciu towarzyszy.
Więc tak zrobimy.
Zabierajcie broń!
-Cholera. -Ruchy!
Wszyscy do schronu! Już!
O 6.45 wywołali nas sojusznicy z Aztlan.
Zauważyli 80-100 ciężkich bombowców
nadlatujących nad Fremont.
Szlag.
Przygotujcie się. Wszyscy się kryjcie!
Na ziemię! Kryć się! Już!
Panie, jeśli taka jest twoja wola...
Co to jest?
Ulotki.
„Mieszkańcy San Francisco, stawcie opór czarnym włodarzom”.
Różnie mnie w życiu nazywano, ale...
„włodarz”?
Nie wiem, Leon.
Koleś z bagnetem trochę cię przypomina.
„Rzesza nadchodzi, by wyzwolić San Francisco”.
Następnym razem nie papier będą zrzucać.
CZŁOWIEK Z WYSOKIEGO ZAMKU
Obergruppenführer.
Jak lot?
Bardzo spokojny, dziękuję.
Nowy Jork stał się dla mnie drugim domem.
Obergruppenführerze Eichmann, przedstawiam panu
Reichsmarschalla Johna Smitha.
Znamy się.
Generale.
Witamy w Berlinie, Reichsmarschall.
Panowie.
Führer czeka na panów.
Proszę tędy.
Obawiam się, że to zajmie kilka godzin.
Na pewno chce pan odpocząć.
Pokażcie Reichsmarschallowi jego kwaterę.
Niech 55. Dywizja Pancerna przejedzie koleją przez Wyoming,
a 83. przez Nowy Meksyk.
Proszę popracować nad prezentacją.
To będzie walka na noże. Ostre noże.
Niedługo ostatni statek odpłynie do Japonii,
a wraz z nim życie, które tu wiedliśmy.
To ostatnia transmisja na kanale Empire TV San Francisco.
Żegnajcie.
Niech żyje Cesarz.
Rządy cesarza
Niech trwają lat tysiące
Aż ten żwir drobny
Mocą wieków
W skałę się przemieni
I mchem porośnie gęstym
Rejestrujemy aktywność.
Wszystko w porządku?
Tak.
Tak, nic mi nie jest.
Litografia się zmieściła?
Spakowaliśmy za dużo rzeczy.
W tej walizce jest cała nasza przyszłość.
Zbierałem tę kolekcję latami.
Na pewno widziałeś tu japońca?
Wygląda na pusty.
Ukryj się i nie wychylaj pod żadnym pozorem.
Sprawdźmy.
Czysto. Nic.
Przepraszam.
Mogę w czymś pomóc?
To pana sklep?
Owszem.
Na tej ulicy parę godzin temu widziano japońca.
Japońca? Nie.
Nic o tym nie wiem.
Możemy się trochę rozejrzeć?
Proszę.
Jak sobie życzycie.
W skrzynce za wami jest samorodek złota.
W tej szklanej.
Tam.
Odkryto go w rzece Blackfoot w 1860.
Nie widzę żadnego samorodka.
To może was zainteresować.
Podpisany przez Lipmana Pike'a,
pierwszego żydowskiego baseballistę.
Wynocha z mojego sklepu.
Won!
Dobra.
Dotarło. Już wychodzimy.
Spokojnie.
Dobrze.
Dobrze. Wynocha. I nie wracajcie!
Nic ci nie jest?
Musimy stąd uciekać.
WIZYTA W KLINICE DLA KOBIET IM. CHARLESA B. DAVENPORTA
Klinika dla kobiet im. Davenporta, w czym mogę pomóc?
Mówi Helen Smith.
Tak, pani Smith.
Chciałabym potwierdzić jutrzejszą wizytę o 11.
Dziękuję. Do zobaczenia.
To ona.
Jutro o 11.00.
Dziękuję.
Martho, nie słyszałam, jak wchodzisz.
Dobrze się pani czuje?
To nic takiego.
Uwaga! Uwaga! Załoga statków i pasażerowie podróżujący do Japonii
muszą okazać...
Przepraszam.
Tylko Japończycy.
Odmowa. Proszę odejść.
Proszę.
Proszę pana, jeśli mogę...
Tylko Japończycy.
Zdaję sobie sprawę.
To list tranzytowy podpisany przez Jej Wysokość księżną.
Pańska współpraca w tej kwestii
na pewno zostanie doceniona przez rodzinę królewską.
Fałszerstwo. Proszę się odsunąć.
Nie, to prawdziwy list.
To podpis księżnej.
Następny!
Nawet nie chce spojrzeć.
Sierżancie,
możemy zapłacić za pomoc w przeprawie.
Statek jest pełny.
Mamy pieniądze.
Co jest w walizce?
To...
Same śmieci.
Proszę pana! Nie, proszę.
Jeśli pan pozwoli. To...
To repetier kwadransowy z mechanizmem ślimakowym.
Jego wskazówki mierzyły czas w epoce siogunatu Tokugawów
i Ludwika XIV.
Będą mierzyć też chwile pańskiego życia, a sam zegarek stanie się
dla przyszłych pokoleń klejnotem rodowym.
Bierz rzeczy.
Idź.
Ty nie. Tylko ona.
Nie, proszę pana!
Statek odpływa.
Jeśli chcesz tu zostać, kto inny zajmie twoje miejsce.
Yukiko...
idź.
Proszę, pierścionek z diamentem.
Proszę dać go swojej kochance.
-Yukiko, nie. -Spokojnie.
Sprzedać, kupić samochód. Proszę go wziąć.
Tylko proszę wpuścić mojego męża!
-Hej! -Tylko ona!
Proszę!
Posłuchaj, nie ma innego wyjścia. Płyń.
-Jesteś moim mężem. Powinnam być z tobą. -Wiem.
Ale to niemożliwe.
Musisz być bezpieczna.
Idź.
Bardzo cię kocham, Robercie.
Kocham cię całym sercem.
Idź, wszystko będzie dobrze.
Idź!
-Następny! -Idź!
Spokojnie, idź.
Następny!
Część linii kolejowej Southern Pacific
biegnie przez obozy dla imigrantów w Salinas.
Dzieci, chorzy i seniorzy zostaną ewakuowani w ciągu czterech dni.
Te transformatory są uszkodzone.
Wysadzając je, nie sądziliśmy, że możemy ich potrzebować.
Miasto pozostanie bez prądu.
Musimy skupić się na zasobach, które mamy.
Chcieliśmy ojczyzny, 40 akrów i muła,
a dostaliśmy połowę Ameryki.
Musimy zatrzymać tylko San Francisco.
Patrzcie.
...póki ktoś z nami nie porozmawia.
Wynocha. Nie możecie tu tak po prostu wchodzić.
Kim jesteście, żeby nam rozkazywać?
-Chyba nie rozumiecie... -Leon.
Za mną.
Przeszukaliśmy ich przy wejściu. Nic przy sobie nie mają.
-W porządku. Kto tu dowodzi? -Wszyscy.
Ale możecie rozmawiać ze mną.
Przyszliśmy po Kido. Wiemy, że go macie.
-Trzymamy go w areszcie. -Powinniście go nam przekazać.
Postawimy go przed sądem.
-Sądem? -Zgadza się.
Kido nigdy nikomu nie dał szansy na uczciwy proces.
Od teraz będzie tu inaczej.
Jeśli zostanie skazany, spędzi resztę życia w Alcatraz.
I coś wam powiem.
Jeśli dopuścicie się linczów lub grabieży w San Francisco,
traficie tam razem z nim.
Osiemnaście lat żyliśmy pod butem żółtego najeźdźcy.
-Nie będziemy... -Nikt nie będzie już żył
pod niczyim butem.
Kogo chcesz oszukać?
Jeśli wkroczą tu naziści, wszyscy traficie do obozów.
A Kido wyjdzie, by pracować dla nich.
Byliśmy w obozach. Nie wrócimy do nich.
Obaliliśmy jedno imperium, obalimy kolejne.
Chodźmy.
Miałeś rację.
Dobrze, że wymienili Yanaiharę na Okudairę.
Okudaira...
Będziesz jadł to manju?
Możesz je zjeść.
Trener Egawa mówi, że może w następnym sezonie będę łapaczem.
Łapacz.
To bardzo ważna pozycja. Bardzo wymagająca.
Musiałeś zaimponować trenerowi.
Niska piłka do drugiej bazy.
I aut w pierwszej.
Jak dorosnę, chcę być łapaczem Yomiuri Giants.
Nie daj się ponieść wyobraźni.
Oczywiście.
Będziesz służył w wojsku.
Wybacz, ojcze.
Jeśli będziesz ciężko pracował,
zostaniesz świetnym graczem.
Pójdziemy do parku
i poćwiczymy łapanie niskich piłek.
Co o tym sądzisz?
Klinika dla kobiet im. Davenporta, w czym mogę pomóc?
Przeszukajcie lobby.
-Helen Smith. Na 11.00. -Proszę.
Klinika dla kobiet im. Davenporta, w czym mogę pomóc?
Obawiam się, że nie mam takiej rezerwacji.
Czysto.
Obserwujcie wyjścia.
Pani Smith? Proszę za mną.
Pani niestety musi tu poczekać.
Witam.
Tędy, proszę pani.
Helen.
Ty...
Chcę wiedzieć, co się dzieje.
Chodź ze mną.
Przeszukałaś mieszkanie?
Tak.
I co znalazłaś?
Dwie puszki z taśmami filmowymi w jego biurku.
Co na nich było?
Nie umiem tego wyjaśnić.
My. Ja, John i Thomas.
Jedliśmy lody i wygłupialiśmy się, ale to nigdy nie miało miejsca.
-Miało, Helen. -Nie pamiętam nic takiego.
Ale nie chodzi tylko o to. To niemożliwe.
Ktoś sfałszował ten film, nie wiem jak.
Nie byłoby cię tu, gdybyś tak sądziła.
A gdyby tak było, twój mąż by go nie oglądał.
Jest więcej takich filmów.
Alianci wygrali.
Moja siostra zginęła, przemycając ten film.
Gdy obejrzałam go po raz pierwszy, utwierdziłam się w przekonaniu,
które było we mnie od zawsze.
Jeśli tamten świat może istnieć, ten też można zmienić.
Ten film potwierdza, że musiałam dokonać wyboru.
Teraz ty musisz go dokonać.
Proszę pani?
Przykro mi, ale musi pani poczekać w lobby.
Nikt nie wejdzie i nie wyjdzie.
W tamtym świecie Thomas żyje,
a John go tam odwiedzał.
Jak?
Rzesza zbudowała portal.
Zbudowała... portal?
Nie, John by mi powiedział.
Nie mamy przed sobą tajemnic.
Cokolwiek by się działo, zawsze się tego trzymaliśmy.
A jednak ukrył przed tobą film.
To wszystko...
To za dużo.
Posłuchaj mnie. Japończycy wycofali się z Zachodu.
Rzesza chce tam wkroczyć.
Miliony ludzi zginą w obozach,
tak jak za pierwszym razem, a wszystkim kieruje twój mąż.
-Nie znasz mojego męża. -To ty go nie znasz.
Przepraszam. Musiałam źle skręcić.
Na tym piętrze jest łazienka?
Nie, proszę pani.
Musi pani wrócić na górę.
Chcę przeszukać całe to piętro.
-Proszę tu zostać. -Dobrze.
Czego ode mnie chcesz?
Reichsmarschall jest pilnie strzeżony.
Nigdy się nie ujawnia. Ale do portalu podróżuje pociągiem.
Musimy wiedzieć, kiedy i gdzie.
Szlag!
Mam wam to powiedzieć, byście mogli go zamordować?
Albo on, albo miliony ludzi.
Jest ojcem moich dzieci.
O Boże.
Chodźmy. Źle się czuję.
-Możesz wezwać auto? -Oczywiście, proszę pani.
Kończy nam się czas.
Cholera. Trzymaj.
Zaraz tu przyjdą jej szukać.
Dobra.
Chodźmy.
Podbój amerykańskiego Zachodniego Wybrzeża
będzie przebiegał etapami.
Najpierw Luftwaffe zniszczy najważniejsze centra dowodzenia
i zrobi nalot dywanowy na skupiska ludzkie.
San Diego, Los Angeles,
San Francisco, Seattle i tak dalej.
Proszę wybaczyć, generale.
Jaką wartość dla Rzeszy będą miały te miasta,
jeśli zostaną z nich gruzy?
Atak z powietrza złamie opór ludności.
Następnie nasze dywizje pancerne przekroczą granicę
od strony Strefy Neutralnej, dokonując błyskawicznego uderzenia.
Wspierani przez bataliony Wehrmachtu
zdobędziemy kontrolę nad Zachodnim Wybrzeżem w ciągu tygodnia.
Smith.
Jest pan sceptyczny?
Inwazja na Zachód to jedno, mein Führer.
Utrzymanie go, to co innego.
CKR to prymitywne dzikusy.
Polegają na zwierzęcym instynkcie.
Tak myśleli Japończycy.
My używamy innych metod, Reichsmarschall.
I jak pan wie, nigdy nas nie zawiodły.
Tak.
Pytania nie brzmią: „czy”,
„jak” ani „kiedy”, Smith.
To nasze przeznaczenie.
Pytanie brzmi...
„kto”.
Kto będzie dowodził podbojem Ameryki Północnej?
Naszej drugiej najcenniejszej zdobyczy po samej Europie.
Naprawdę pan wierzy, że na to zasługuje, Smith?
Czy mam przekazać dowództwo komuś innemu?
Eichmannowi? Albo Goertzmannowi?
Mein Führer, tym zadaniem powinien zająć się
członek niemieckiej Herrenvolk.
Co pan na to, Smith?
Nie zgadzam się.
To wszystko?
Ameryka to naród buntowników, mein Führer.
Niemiecki dowódca mógłby,
proszę mi wybaczyć,
wywołać niepokój wśród wojskowych.
Tylko Amerykanin może kontrolować Amerykę.
Ale panu to nie wychodzi, Smith.
Co rusz wybuchają bunty,
co potwierdza moja rana postrzałowa.
Czy problem tkwi w tym, że on nie potrafi kontrolować Ameryki?
Czy w tym, że nie chce?
Co pan insynuuje, Eichmann?
Pyta, wobec kogo tak naprawdę jest pan lojalny, Smith.
Sam się nad tym zastanawiam.
Ale dziś w końcu
poznamy prawdę
o Johnie Smisie.
Bridget? Co się stało?
Czemu płaczesz?
Misją Biura Śledczego Amerykańskiej Rzeszy jest ścisły nadzór
ideologicznej czystości jej obywateli.
Nikt nie może być poza podejrzeniem.
Oddanie Johna Smitha zostało podane w wątpliwość,
gdy jego żona wyjechała do Strefy Neutralnej.
Wcześniej dokonano na życie Führera zamachu,
na który Smith nie zareagował.
Pytanie brzmi: dlaczego.
Smith, nie ma pan odpowiedzi?
Stłumiłem bunt w Denver. To była moja reakcja.
A jednak Price wciąż jest na wolności. Jakim sposobem?
Kwestionujecie moją lojalność?
Nie tylko pańską.
Kwestionowałaś politykę Rzeszy.
Mówiłam samą prawdę.
Masz te same wątpliwości.
Tak. I nikomu o nich nie mówię.
Powszechny nadzór.
Kamery i mikrofony w miejscach publicznych i prywatnych domach.
Nic nam nie umknie.
Przedstaw mi plan.
Znalazłam to dziś.
Nigdy go takim nie widziałam.
Jest o jeden atak kaszlu od wydania na ciebie wyroku.
Na nas wszystkich.
Wiem.
POWIEDZIAŁAM IM RÓŻNE RZECZY
Nie chcę tu zostać.
-Jennifer... -Mogę sama wrócić do wujka Hanka.
Byłyśmy tam, wiemy gdzie to.
-Mogę... -Przestań!
Nie możesz już tak mówić, nawet w tym domu.
Dlaczego?
Kto podsłuchuje?
Kiedyś stąd ucieknę.
I będę żyła po swojemu.
Kiedyś ci pomogę.
Widziałeś ten program kulinarny? To wszystko tylko gra.
Znowu gra idealną żonę Rzeszy.
Moi rodzice to ważne figury w partii.
To ich zżera od środka.
Tutaj jest inaczej, John.
Ludzie mówią o rzeczach, o których w Rzeszy się nie mówi.
Jakich rzeczach?
Rzeczach, w których braliśmy udział.
Dziewczynki słyszały, zadają mi pytania...
Wiesz, co by się z nimi stało,
gdyby w domu pisnęły choć słówko?
To pańska ostatnia szansa, by wybronić siebie i rodzinę.
Mów, Johnie Smith.
Pytam was, panowie.
Czy to jest zwolennik?
Czy to twarz prawdziwego narodowego socjalisty,
czy maska, za którą się ukrywa, by chronić swoją rodzinę?
Przyprowadźcie Reichsmarschalla do mojej kwatery za godzinę.
Dobry wieczór.
Proszę z pokojem Johna Smitha.
Nie mamy rezerwacji dla Reichsmarschalla, proszę pani.
MUSIMY ZABRAĆ DZIEWCZYNKI
Pańska broń.
Mamy z Margarete trzy córki.
Te dziewczynki to największa radość mego życia.
Wiesz, jak to jest.
Ale są pewne rzeczy, których córka nie zapewni.
Mężczyzna w moim wieku potrzebuje syna.
Myślałem o tobie jak o tym synu, John.
Widziałem w tobie siebie.
Gdyby ktoś cię skrzywdził,
postrzelił, jak mnie ci zamachowcy,
znalazłbym ich i udusił własnymi rękami.
Ale ty nie zrobiłeś nic, by mnie pomścić.
Gdzie hołd należny temu, który dał ci wszystko?
Kiedy odwiedziłeś mnie, gdy byłem chory?
Nic!
Powiedz coś, Smith.
Jeśli nie dla siebie, to dla swojej rodziny.
Powiedz coś na swoją obronę!
Cóż mogę powiedzieć, mein Führer?
Ma pan rację.
Nigdy pana nie kochałem.
Nie widziałem w panu ojca, a jedynie...
małostkowego tyrana.
Jest pan miernotą.
Niespełnionym hodowcą kur.
Myśl, że widzi pan we mnie siebie, napawa mnie obrzydzeniem.
Pozbądźcie się zbiornika.
„Tylko Amerykanin może rządzić Ameryką”.
Poruszyły mnie pańskie słowa,
ale ich raczej nie przekonały.
Inni byli bardziej pragmatyczni.
Zostawiłem panu Hoovera.
Nie będę błagał o życie.
Nie.
I tak bym cię nie wysłuchał.
Nasza umowa jest aktualna.
Ameryka Północna należy do pana.
A reszta Rzeszy do pana.
Ma pan całkowitą autonomię.
Heil Goertzmann.
Heil Smith.