BIURO GUBERNATORA GENERALNEGO
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Liczymy, że nasze porozumienie z Rzeszą będzie honorowane,
że gdy będziemy wycofywać się z tego terytorium.
Nie planujemy przeszkadzać.
Proszę powiedzieć, Admirale...
czy ten nowy rząd czarnych
przejmie kontrolę nad jakąkolwiek częścią
arsenału nuklearnego JSP?
Cesarstwo nie uznaje Czarnej Komunistycznej Rebelii.
Nasza broń wróci do Japonii.
Czyli nie mają sojuszników,
protektoratu...
Cesarstwo interesuje tylko przepływ ropy.
Jeśli Rzesza może go zagwarantować w korzystnej cenie,
to, co stanie się z tymi terenami po naszym odejściu,
nie będzie naszą sprawą.
Na pewno dogadamy się co do ceny.
Te dwa imperia, o które walczymy,
są niewiele trwalsze od zamków z piasku.
Tylko fale są wieczne.
Nawet jeśli,
to czy mogę zadać panu pytanie?
Ta CKR.
Z pewnością zebraliście sporo danych na ich temat.
Miejsca pobytu, członkowie...
Wszystko zostało zniszczone.
Szkoda.
Cóż...
do widzenia, pułkowniku.
-Do widzenia, Reichsmarschall. -Powodzenia.
CZŁOWIEK Z WYSOKIEGO ZAMKU
Uwaga!
Wszyscy obywatele japońscy mają stawić się do ewakuacji.
Prosimy o kierowanie się do portu.
Ostatnie statki odpłyną za 72 godziny.
Powtarzam. Wszyscy obywatele japońscy...
Jakieś wieści?
Nie, pułkowniku Kido.
Pański syn jeszcze nie stawił się do ewakuacji.
Szukajcie dalej.
Podobno odstawiłeś narkotyki.
Kiedy?
Dwa dni temu.
Niedawno.
Przyszedłem spłacić swój dług.
Usiądź.
Proszę.
Narkotyki kosztują.
Przez ostatnie tygodnie narobiłeś sobie długów.
Jeśli muszę je spłacić,
zrobię to sam.
I jak planujesz to zrobić?
Jeśli czegoś pan potrzebuje, zrobię to.
Jeśli mam...
Jeśli mam kogoś zabić, zrobię to.
Wiem, że potrafisz zabić.
Ale już mam od tego ludzi.
Twoje usługi są mi niepotrzebne.
Za to twojego ojca owszem.
On ci pomoże.
-Jeśli go... -Nie!
Mogę sobie pozwolić na cierpliwość.
Jesteś moim zabezpieczeniem.
Dwa dni.
Nie za długo.
Wiesz, że zawsze masz kredyt u nas.
Uwaga!
Wszyscy obywatele japońscy mają stawić się do ewakuacji.
Otoczyliśmy obszar portowy kordonem,
żeby nadzorować ewakuację.
Ostatnie statki odpływają ku ojczyźnie.
Pańscy ludzie muszą na nie wsiąść.
Bandy gaijinów grasują na ulicach,
szukając zemsty na niewinnych Japończykach.
Słyszałem.
Moi ludzie pilnują porządku.
To nasze miasto
i nasz obowiązek.
Za kilka dni
to już nie będzie nasze miasto.
Liczba samozwańczych stróżów prawa przewyższy liczbę Kempeitai.
Prosimy o kierowanie się do portu.
Ostatnie statki odpłyną za 72 godziny.
Ja będę na jednym z tych statków.
Oczekuję, że pan również.
Opowiedz mi historię, Hawthorne.
Jakiej historii chciałabyś posłuchać?
Opowiedz mi o innym świecie.
Wiem tylko to, co widziałem podczas montażu filmów.
To powiedz, co widziałeś.
Czy w którymś z tych filmów
byliśmy my?
Tylko w tym.
W takim razie
nasza miłość w tym świecie to wielka rzadkość.
Zawsze tak uważałem.
Może w tamtych światach jeszcze się nie poznaliśmy.
Gdzie mógłbym cię znaleźć?
W kinie oczywiście.
Kupiłeś mi popcorn.
Skąd miałem wiedzieć, że nie znosisz popcornu?
Całe lata nie miałam serca ci powiedzieć.
Do zobaczenia w kinie.
Widziałaś, co stało się w JSP.
Chyba dość już wypiłeś, skarbie.
Jednego dnia imperium, a kolejnego?
Denerwuję się, gdy tak mówisz.
Czarnuchy wysadzają tankowce i rurociągi
i wszystko sypie się jak domek z kart.
Myślisz, że tutaj to nie może się zdarzyć? Tysiącletnia Rzesza, akurat.
-Wyłącz to. Rozumiem. -Nic nie jest wieczne. Nic.
BIURO ŚLEDCZE AMERYKAŃSKIEJ RZESZY
Pije.
Jest dowódcą, to żadna wymówka.
Zajmiemy się nim.
Ale istnieją dziesiątki takich taśm.
Bankowość. Przemysł filmowy. Prasa.
Nie muszę ich słuchać. Wierzę ci.
Przewrót na Zachodnim Wybrzeżu
stwarza dla nas okazję, ale i...
podsuwa ludziom pomysły.
Ma pan rację, Reichsmarschall.
W powietrzu czuje się rodzaj nostalgii.
Za nieistniejącą przeszłością.
Musisz zrozumieć,
że niektórzy z tych generałów pamiętają
walkę pod amerykańską flagą. To żołnierze.
Dorosło pokolenie, które nie pamięta
wielkiego kryzysu ani wojny.
To, co zapewnia im Rzesza, biorą za pewnik.
Ten amerykanizm to chwast.
Jeśli zapuści korzenie...
Czego potrzebujesz, Edgarze?
Nadzoru.
Powszechnego nadzoru.
To on jeszcze nie funkcjonuje?
Obserwujemy tylko podejrzanych o działalność wywrotową, informatorów.
Musimy mieć możliwość obserwacji każdego obywatela Rzeszy przez całą dobę.
Podziwiam twoją ambicję.
Nowa agencja, której podsłuchy obejmą wszystkie linie telefoniczne w kraju.
Kamery i mikrofony w miejscach publicznych i prywatnych domach.
Nic nam nie umknie.
Nawet Berlin tego nie ma.
Ustanowimy precedens.
To będzie kosztowało.
Przedstaw mi plan.
Heil Himmler.
Cholerny głupiec.
Żona i bliźnięta.
Dobrze, że znaleźliśmy go przed Berlinem.
Tak.
Bill?
Jeśli będzie ich więcej,
chcę wiedzieć przed Hooverem. Jasne?
Zrozumiano.
Tylko do twojej wiadomości.
Przyjechał kostium pani Smith, ale trzeba go poprawić.
Martho, proszę.
Chwileczkę, Amy. Kiedy będzie gotowy?
Jutro o 10 rano.
Przyjdzie go przymierzyć, więc żadnego opóźnienia.
Proszę, Martho.
Mogę taką przymierzyć?
W takiej chłopce będziesz wyglądała prześlicznie.
Może zapytamy twoją mamę?
Może pani sprzedawczyni ją dla nas przytrzyma?
Z radością.
Mogę chociaż najpierw przymierzyć?
Oczywiście.
Zobaczmy, czy jest twój rozmiar.
Pilnuj dziewczynki. Zaraz wracam.
Jest pan małą dziewczynką?
Co?
Czy jest pan małą dziewczynką?
Nie rozu...
Bo jeśli nie, jest tylko jeden powód,
dla którego może pan przebywać w dziale dziewczęcym.
Źle to pani interpretuje.
Łazisz za nami cały ranek.
-Robię zakupy dla siostrzenicy! -Czy ona to potwierdzi?
-Jest w szpitalu, więc... -Nie kłam, zboczeńcu.
Nie chcę nikomu robić krzywdy. Proszę, nie krzywdź mnie.
Jeśli znowu zobaczę, jak podglądasz małe dziewczynki,
stracisz to oko.
No i?
Nalej mi drinka.
Co z Helen Smith?
Nie było jej, ale ma przymiarkę sukni
jutro o 10 rano.
Dobra robota.
Chodzi z dodatkową ochroną, jakąś damulką z nożem sprężynowym.
Myślałem, że to niania. Duży błąd.
Możesz ją nam wskazać?
Nie chcę więcej wchodzić do tego sklepu.
Czy możesz ją wskazać?
Tak, mogę.
W porządku. Będę czekać w bocznej uliczce.
Z włączonym silnikiem.
Bellows, Richie i Erwin, przegrupujecie się i spotkamy się tutaj.
To mamy plan.
Dziesiąta rano.
Jeszcze jedno.
Mocno się wgryźcie.
Wtedy jej nie zwymiotujecie.
Działa szybko. Żadnego bólu.
Jeszcze jedna kolejka, barman.
Jutro możemy zginąć.
Hitler tylko jedno jajko ma
Göring ma małe, ale za to dwa
Himmlera pieką jak cholera
A biedny stary Goebbels wcale jaj nie ma
Hitler tylko jedno jajko ma
Drugie...
Chodź.
Albert Hall skrywa
Jego stara, ta poczwara
W młodości się ich pozbyła
Na kasztanie poleżały
I w morzu wylądowały
Ryby się pożywiły
I do herbatki jąder kosztowały
Hitler tylko jedno jajko ma
Göring ma małe, ale za to dwa
Himmlera pieką jak cholera
A biedny stary Goebbels wcale jaj nie ma
Żadnych jaj!
Dajcie tu wózek.
Jak najszybciej wezwijcie doktora Holtza.
Tutaj.
Szybko, zabierz to.
Niech mi ktoś pomoże. Szybko.
Caroline!
Patrzę na wasze młode twarze.
Niektóre już nie takie młode.
Przez ten wydział przewinęło się tylu młodych mężczyzn.
Nie wszyscy z nich wrócą dziś do Japonii.
Byłem twardym szefem,
wiem o tym.
Wymagałem od swoich ludzi wszystkiego.
Rzadko udzielałem pochwały.
Niektórzy zginęli, wypełniając moje rozkazy,
by mnie zadowolić.
Nawet gdy umierali w moich ramionach,
nie zdobywałem się na miłe słowa.
Więc zrobię to teraz.
Jestem z was dumny,
z każdego z was.
Teraz...
Idźcie do portu i wracajcie do domu.
Wasze rodziny za wami tęsknią.
Nie każcie im czekać.
Kto to był?
Co?
Zawsze, gdy ktoś puka, boję się, że to straż obywatelska.
Księżna.
To list tranzytowy.
Przerzuca mnie do Japonii
w ramach podziękowania.
Naprawdę pojedziesz?
Wszystko, co stworzyłeś, twój biznes...
I tak wszystko stracone.
Tutaj wszystko się sypie.
Nie, to wszystko zniknie.
Możemy jechać. Razem.
-Razem. -Tak.
Posłuchaj...
Będę miał tam niską pozycję.
Nawet niższą niż tutaj.
Będę pariasem.
Na pewno chcesz być ze mną widziana?
Jestem chłopką, Childan.
Moja rodzina pracuje w polu.
Nie, Yukiko.
Jesteś królową.
Childan!
Rozśmieszasz mnie.
Chwileczkę. Zaraz.
Co? Nigdzie się nie wybieram.
To zajmie tylko chwilę.
No. Gdzie to...
To pochodzący z 1908 roku
dwukaratowy, filigranowy pierścionek w stylu secesji o szlifie kwadratowym.
Odłóż go do sejfu, Childan.
Ktoś go ukradnie.
Proszę cię o rękę.
U nas nie ma takiego zwyczaju.
Boże. Przepraszam.
Poniosło mnie. Wiem, że to źle...
Będę zaszczycona, zostając twoją żoną,
Robercie Childan.
Mogę...
Możesz mnie pocałować.
Czekaj. Proszę.
Kiedy?
Dziś wieczorem.
Znajdziesz księdza?
Wiedziałem, że w końcu pan zadzwoni, Kido Taisa.
Mów.
Z przykrością przekazuję tę wiadomość.
Toru widziano w palarniach opium w dzielnicy Ulotnego Świata.
Wiem, co powiesz. „To nie może być mój syn”.
Nie zaprzeczam temu.
W takim razie sądzę, że mogę pomóc wam obu.
W końcu łączy nas wspólna historia.
Podaj cenę. Zawsze jakąś masz.
Spotkajmy się w Pałacu Bambusowym. Tam porozmawiamy.
Dochodzi do siebie.
Postawcie go.
Kim jesteście?
Bierz linę.
Nigdy nie pozwoliłeś nikomu wypowiedzieć ostatnich słów,
zjeść ostatniego posiłku.
Nie.
Twój koniec będzie podobny.
Do góry z nim.
Wszyscy na ziemię! Ręce za głowy.
Ty z bronią, powoli ją odepchnij.
Mamy przewagę ogniową.
Co tu się dzieje?
To lincz.
Przejmujemy ten budynek w imieniu Czarnej Komunistycznej Rebelii.
Na naszym terenie nie będzie linczów.
Najpierw sprawdźcie, kto to.
Może zmienicie zdanie.
Kim jesteś?
Nadinspektor Takeshi Kido.
O cholera.
Tak go załatwili, że go nie poznałem.
Nie na naszym terenie.
Rozwiążcie tego drania.
Znajdziemy mu jakieś miejsce.
Jesteśmy małżeństwem.
Tutaj. W tę stronę.
Mam pytanie.
Ranek drugiego października 1952.
Człowiek nazwiskiem Lonnie Robinson został aresztowany pod błahym pretekstem.
Błahym?
Włóczęgostwo. Zakłócanie porządku.
Zniknął w tym budynku i od tamtej pory go nie widziano.
Jak wyglądał?
Jak ja.
To mój ojciec.
Nie wiem.
Było ich zbyt wielu.
Musi być jakiś rejestr. Akta, cokolwiek.
Zniszczone.
A co mogło się z nim stać?
Chcesz prawdy?
-Ty... -To tutaj, Elijah.
Masywne, samozatrzaskowe drzwi.
W sam raz.
Do czego służy ten pokój?
Przymierzalnia czysta.
Obstaw tamte drzwi.
Zostań z nią. Ja się nim zajmę.
-Julia Mills. -Helen.
Thomas żyje.
Co?
A twój mąż wie, gdzie on jest.
Jak śmiesz?
Mówię prawdę.
Sądzimy, że odwiedził waszego syna.
To niemożliwe.
Helen, on cię okłamuje.
O co ci chodzi, paniusiu?
Być może są dowody.
Filmy.
W waszym domu, w jego biurze.
Stój.
Gadaj.
Do jakiej jednostki należysz?
Wypluj to.
Gdzie jest reszta?
Mów albo umrzesz ślepy!
Czemu mi to mówisz?
Jeśli chcesz wiedzieć więcej...
Czemu sądzisz, że nie wydam cię mojemu mężowi?
Bo jesteś gotowa na prawdę.
W budynku jest ruch oporu. Idź.
Zabierzmy ją w bezpieczne miejsce.
Zamknąć i oczyścić budynek. Już.
Ktoś się do pani zbliżał?
Co... O czym tym mówisz?
Dlaczego mnie szarpiesz?
Na schodach leżą zwłoki.
Ściągnijcie tu SS, niech sprawdzą odciski w swojej bazie.
Gdzie Erwin?
Złapali go?
Erwin był dobrym żołnierzem.
Wiedział, co robić.
Wezwali samochód z kostnicy przez pasmo policyjne.
Odszedł.
Szlag.
Wszystko się pokomplikowało. Wiesz o tym.
Wiem.
To już czas się wycofać?
Nikt się nie wycofuje, bo jeszcze nie przegraliśmy.
Nawiązała kontakt.
O ile to cokolwiek zmieni.
Helen mogła wołać o pomoc w sklepie. Ale tego nie zrobiła.
Było warto?
Tylko tyle chcę wiedzieć.
Być może nigdy się nie dowiemy.
Dowiemy się.
Gdy będzie po wszystkim.
Przykro mi, John. Chciałabym pomóc.
-Gdybym coś widziała... -Powiedziałaś, ile mogłaś.
To wystarczy.
Staatspolizei przyjedzie,
gdyby pani sobie coś przypomniała.
Zejdę na dół i ich odprawię.
Nasza rodzina dziękuje pani, agentko Stroud.
Do tego nas szkolono. Wszystko w służbie Rzeszy.
Cieszę się, że pani tam była.
Warto było zatrudnić dodatkową ochronę.
Dziękuję, John.
Musisz być wykończona.
Owszem.
Są bardzo drobiazgowi.
Gdy zidentyfikują ciało, dowiemy się więcej.
Pójdę się położyć.
Co nowego, agencie Campbell?
Szkolenie pańskiego syna niemal dobiegło końca.
Trzecia dywizja marines niedługo wyruszy do Da Nang.
Gdy służyłem w Korpusie Łączności,
jednostki bojowe miały trzy dni odpoczynku przed wyjazdem na front.
On też je dostanie.
Muszę wiedzieć, gdy dostanie przepustkę.
Tak jest. Wrócę tam dziś wieczorem
w celu dalszej obserwacji.
Reichsmarschall.
-O co chodzi? -Hawthorne Abendsen.
Jak do tego doszło?
Stłukł płytkę w maszynie montażowej i przemycił ją do swojej celi.
-A jego żona? -Naostrzyła łyżkę.
-Podaliśmy mu leki. -I poderżnęła sobie gardło.
Może pan odejść.
Przykro mi, Abendsen.
To się stało przez ciebie, John.
Wiedziała, że inaczej nie uniknie dożywocia.
To nie musiało być dożywocie.
Gdybyś współpracował, odzyskalibyście wolność.
Co ty wiesz o wolności?
Co muszę zrobić, żebyś mnie zabił, John?
Nie pozwolę ci umrzeć.
To się okaże.
Przychodzisz do mnie po odpowiedzi.
Oto ostatnia odpowiedź, jaką ode mnie dostaniesz.
Jesteś przeklęty, Johnie Smith.
Potępiony.
Igrałeś z przeznaczeniem, a ono tego nie lubi.
Nigdy nie zaznasz spokoju, John.
Wiecznie będziesz błąkał się między dwoma światami.
Jesteś stracony!
Stracony!
POKÓJ PRZESŁUCHAŃ 2B
Nie rozumie pan.
Są dla mnie jak rodzina.
Nie, Bridget.
Masz własną rodzinę, prawda?
Przebiegły gnojek przyleciał z Berlina.
Reichsmarschall.
Generale.
Co za niespodzianka.
Co pana tu sprowadza?
Führer zwołał w Berlinie nadzwyczajną konferencję.
By omówić przyszłość Zachodniego Wybrzeża.
Z pewnością Führer nie przysłał generała SS aż tutaj,
by zaprosić mnie do Berlina.
To nie zaproszenie, Reichsmarschall.
To wezwanie.
Rozumiem.
Przyjechałem zadbać o to, by...
nie zaginął pan po drodze.
Samolot odlatuje o świcie. Przyślę po pana auto.
Proszę powiedzieć,
czy uważa się pan za szczęściarza?
Nie wierzę w szczęście.
Ja też nie.
Wszystko, co mam, zdobyłem strategią.
Wie pan co?
W końcu nie wypiliśmy tego drinka.
Jestem słowny.
Z lodem czy bez?
Bez.
Za co wypijemy?
Za Führera oczywiście.
Słyszycie?
Co to za muzyka?
Czysto.
Raz, dwa, trzy. Teraz.
Za biurkiem.
Kim jesteś?
Nazywam się Okami.
CKR przejęło ten budynek w imieniu
mieszkańców San Francisco.
Radzę ci odpłynąć stąd kolejnym statkiem.
-Nigdzie się nie wybieramy. -My?
Nasze usługi są potrzebne bez względu na to,
kto zasiada na tronie.
Jakuza.
Nie ma już dla was miejsca w San Francisco.
Będziecie nas potrzebowali.
By odzyskać elektryczność,
wodę,
rurociąg.
Obalenie rządu to jedno.
Zajęcie jego miejsca to zupełnie co innego.
Dotarliśmy aż tutaj.
Nie jesteście nam potrzebni.
Wiecie, jak nas znaleźć.
John.
Bill.
Musimy porozmawiać.
Na osobności.
To jedyny podsłuch w tym pokoju? Przeszukiwałeś go ostatnio?
O co chodzi?
O Hoovera.
Jennifer czasem mówi zwariowane rzeczy.
Jakie, Henry?
Jak zwariowane?
Mówiła, że w Strefie Neutralnej całymi nocami słuchała
jakiegoś Radia Ruchu Oporu.
Mówiła, że spikerzy mówili tam o Murzynach i Żydach.
Jakieś szalone teorie spiskowe.
Jakie, Henry?
O tym, co się z nimi stało.
A co się z nimi stało?
Dobra, wyłącz to.
Mówiła, że zostali...
Jest tego więcej, John.
Od twojej gosposi,
przyjaciół żony, dawnych sąsiadów.
Gdybyś miał psa, on też by na ciebie donosił.
Nie muszę ci mówić, że w Berlinie wykorzystają to przeciwko tobie.
Jest...
inny sposób.
Jaki?
Wiesz, że wobec ciebie jestem najbardziej lojalny.
-Od 25 lat... -Po prostu powiedz, Bill.
W silosach w całym kraju mamy 103 bomby jądrowe.
Sami jesteśmy supermocarstwem.
Możemy pójść własną drogą, John.
Nasze wojsko za tobą pójdzie.
Podrzyjmy tę flagę, Berlin nic z tym nie zrobi.
Chyba że zechcą mieć III wojnę światową.
Wiesz, że mógłbyś zginąć za swoje słowa.
Jestem gotów zaryzykować.
Pójdę za tobą wszędzie.
Muszę jechać do Berlina, Bill.
Gdyby coś mi się stało...
natychmiast umieść Helen i dziewczynki w bezpiecznym miejscu.
Oczywiście.
Szczegółowo zaplanowałem ich bezpieczną przyszłość.
Plany są w sejfie. To klucz.
Nie musisz tego robić, John.
Obaj wiemy, że to nieprawda.