OPOWIEŚCI Z WYSOKIEGO ZAMKU
Poznajcie Roberta Streeta. Prawdziwego wyznawcę amerykańskiego snu.
Osobliwej koncepcji, jakoby ilość czasu spędzona na pracy
miała zostać wynagrodzona dobrobytem pracownika i jego rodziny.
Robert Street, sekcja T-cztery.
Robert Street proszony do kierownika.
Może chodzi o podwyżkę, o którą się ubiegam.
Ale Ameryka, w której znalazł się Robert Street,
jest inna od tej, którą znamy.
Ten świat nie daje gwarancji takim jak on.
O co chodzi?
Nowy szef chciał mnie widzieć.
Ja jestem twoim nowym szefem.
To niemożliwe. Nie rozumiem...
Obawiam się, że mam złe wieści, Robercie. Będziemy musieli się pożegnać.
Nie możesz mnie zwolnić!
Ależ mogę.
I jeszcze jedno. Masz przeszkolić swojego następcę.
Robert Street właśnie zrozumiał, że „amerykański sen”
to koszmar Aryjczyka.
Dla Roberta Streeta ten koszmar dopiero się zaczął.
Możecie mnie nie znać, ale mogliście widzieć jeden z moich filmów.
Jedną z przerażających wizji, w których Alianci wygrywają wojnę.
„Nazywam się Hawthorne Abendsen.
„I jestem Człowiekiem z Wysokiego Zamku.
„Dziś opowiem wam historię Roberta Streeta,
„jedną z tysiąca historii z moich krypt, kolejną...”
Cięcie!
Hawthorne, to nie to, czego nam potrzeba.
-Musimy to powtórzyć. -Proszę.
Przeczytałem wasz nienawistny tekst.
Skompromitowałem się przed całym światem.
Czego jeszcze chcesz?
Poczuć, że w to wierzysz.
Nie wierzę w to.
Hawthorne, chcesz godziny z żoną, prawda?
Tak.
Świetnie. Spróbujmy jeszcze raz. Od początku. Światła!
Mogę chociaż dodać temu życia?
Może w innym ujęciu. Teraz czytaj, co masz napisane. Jasne?
-Jasne. -Świetnie.
Ujęcie czwarte. Kamera!
CZŁOWIEK Z WYSOKIEGO ZAMKU
Dziś w Waszyngtonie Komisja Warrena
przedstawi prezydentowi Johnsonowi podsumowanie śledztwa
w sprawie zabójstwa prezydenta Kennedy'ego.
Ponad 500 świadków
złożyło zeznania w sprawie wydarzeń z 22 listopada.
Wy dwaj, stójcie!
Pokaż dłonie. Podnieś je.
Znasz zasady. Dokumenty.
Nie mam. Zgubiłam.
Na początku myślałem, że szukasz tam chłopaka.
Tak? Skąd pan wie, że nie?
To co tu robisz?
OCHRONA – DYSTRYKT KOLUMBII
To strefa zamknięta.
Zwiedzam.
-Centrala. -Tu Durham.
Zgarnąłem intruza. Bez dokumentów.
Wreszcie coś. Dawno się nie odzywałeś.
Myśleliśmy, że umarłeś z głodu.
-To by było coś. -No.
Przyślijcie mi strudel.
Co to było?
Durham? Wszystko w porządku?
Durham, co się dzieje?
Durham? Co tam się dzieje?
Durham?
Jeszcze zamknięte. Jest siódma.
Chętnie zapłacę za bochenek teraz. Jeśli pani pozwoli.
Oczywiście.
Dziękuję.
STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI PIĘĆ DOLARÓW
Skąd pani to ma?
Przyszedł Obergruppenführer Goertzmann.
Heil Himmler.
Reichsmarschall, miło w końcu pana poznać.
Obergruppenführer, wiele słyszałem o pańskiej kampanii uralskiej.
Wychowałem się w górach w Bawarii.
Można powiedzieć, że miałem nieuczciwą przewagę.
Nowy Jork.
To wspaniałe miasto, jak żadne inne na świecie.
Też tak sądzę, ale ja się tu urodziłem. Dla mnie to dom.
Czy stąd widać miejsce, w którym postrzelono Führera?
Nie.
Naprawdę zrobił pan tu porządek.
Moja żona Ingrid uwielbia robić zakupy i podziwiać widoki.
Żałuje, że nie mogła przyjechać.
Musiałem jej obiecać, że kiedyś przyjedziemy na dłużej.
Czyli chciałby pan do nas dołączyć.
Führer omawiał ze mną taką możliwość.
Co pan powiedział?
Że jeszcze to przemyślę.
Nowe miasto to przygoda.
Ale jak pan powiedział, nie ma to jak w domu.
Dobrze mieć tylko takie problemy.
Czasami.
Führer bywa nieprzewidywalny.
Potrzeba dużo czasu, by zyskać jego przychylność,
ale chwili, by ją stracić, jak sam pan wie.
Nie będę pana dłużej zatrzymywał, John. Czekam na naszą dzisiejszą kolację.
ADEFA - PRODUKCJA ARYJSKA
Idealny poranek na odpoczynek i dzbanek herbaty, prawda?
Leje jak z cebra.
Od północy.
Zrobię pani wygodne miejsce w salonie.
Życzy sobie pani coś z biblioteki?
Co...
Gość pani męża to zostawił.
Każdy powinien to przeczytać.
W takim razie wezmę to, skoro każdy powinien to przeczytać.
„Germania: Triumf architektury aryjskiej”.
Architektura. Nudy.
Architektura to nie tylko budynki.
Oczywiście. Zagalopowałam się, nie chciałam.
Nie zagalopowałaś się. I dziękuję.
Witajcie, moje skarby.
Razem 18.
Mówiłem, że wszystko jest.
Chcesz sprawdzić moździerze i pięćdziesiątki?
Nie, ufam ci.
Dobra, zwijajmy się.
Dobra, chłopcy. Ładujcie. Jazda.
Uważacie to za wygraną czy przegraną?
Za wcześnie, by to określić.
Wiecie, że Stany Pacyficzne dadzą wam popalić.
Jeszcze jak. Ale będziemy gotowi. A wy?
Przegrupujemy się, weźmiemy głęboki oddech
i rozpętamy w Rzeszy piekło nowymi zabawkami.
Powodzenia.
Wam też.
Jasna cholera.
Co z nim?
Mówi, że może przekazać księżnej list.
Twierdzi, że w pałacu są rozsądni ludzie,
którzy chcą zaprzestania ataków.
Oczywiście, że są. A wy kopiecie im tyłki.
Trudno się skupić z bronią wymierzoną w głowę.
Czekaj. Co tu jest napisane?
-Znasz japoński? -A jak myślisz?
Przepraszam, nie wiedziałem, że Murzynów uczono czytać po japońsku.
„Wasza Cesarska Mość”? Skąd będą wiedzieli, że to od ciebie?
Spokojnie. Masz rację.
Chyba mogę coś na to poradzić. Pozwól mi to naprawić.
AUKCJA RĘKODZIEŁA AMERYKAŃSKIEGO
Koszmarny ten papier.
Wyślijcie zaufanego posłańca.
Niech dostarczy to do biura cesarskiego sekretarza Hirano.
Zajmę się tym.
Panowie.
Byliśmy z generałem Masudą podporucznikami w Australii.
Kiedyś przemaszerował przez pustynię, by chronić moje skrzydło.
Bez rozkazu.
Został ukarany. Ale jestem pewien, że uratował mi wtedy życie.
To dla nas wszystkich potworna strata.
Ten atak terrorystyczny to wina konformistów.
Obaj wiemy, o kim mówię.
Tak, generale.
To koniec. Rób, co musisz.
Kido.
Czy Kempeitai ma kartotekę admirała Inokuchiego?
Nie prowadzimy kartotek starszych dowódców.
Nie pozwolę, by śmierć człowieka, który mnie ocalił, została niepomszczona.
Rozumiem rozkazy, generale.
Każę inwigilować admirała i założę mu kartotekę.
To musi zostać między nami.
Masz pod sobą kapitana Iijimę, który wydaje się godny zaufania.
Powierz mu to zadanie.
Ująłem cel, Julianę Crain, gdy zostałem zaatakowany.
Przez kogo?
Przez pana, Johna Smitha.
Johna Smitha z alternatywnego świata.
Mów dalej.
Wywiązała się walka.
Pan... On był bardzo silny.
I zdeterminowany, by ocalić Julianę Crain.
Co się stało, Campbell?
Zginął, proszę pana.
Zabiłeś...
mnie?
Tak, proszę pana.
Co się stało z ciałem?
Ukryłem dowody i pozbyłem się pańskiego...
Ciała. By nigdy nie zostało odnalezione.
Odmaszerować.
Pani Smith? Żona Führera jest w lobby.
Idź.
Żona Reichsmarschalla?
Obawiam się, że jest niedysponowana.
Możesz odejść.
Margarete. Spodziewaliśmy się ciebie dopiero wieczorem.
Ograniczenia dietetyczne mojego męża.
Oczywiście.
Napijesz się herbaty?
Stymulanty przyćmiewają umysł, a mam dziś mnóstwo pracy.
Nie mogę sobie pozwolić na wylegiwanie się do południa.
Codziennie budzę się o 5 i ćwiczę,
po czym biorę zimną kąpiel.
Przy śniadaniu przeglądam harmonogram męża
i poprawiam jego przemówienia,
a o 9 jestem już w swoim biurze pułkownika Czerwonego Krzyża.
Tak zaczynam dzień.
Jak ty zaczniesz swój?
Będę przygotowywać dla nas kolację.
Szczerze mówiąc, martwię się o ciebie, Helen.
Wyglądasz na zmęczoną.
I nie było cię cały rok.
Chory krewny?
Tak. Mój brat, Hank.
Twój mąż nie ma nic przeciwko takiej długiej nieobecności?
Odwiedzał nas, gdy sprawy Rzeszy na to pozwalały.
Twoje zachowanie i nieobecność nie były tym, czego Führer oczekiwałby
od żony marszałka Rzeszy,
zwłaszcza w solch wechselvollen Zeiten.
Nie znam dość dobrze...
„Zmiennych czasach”.
O jakich zmianach mówisz?
Może za długo opiekowałaś się chorym bratem?
Jest już zupełnie zdrowy.
-Nie musisz się martwić. Wróciłam. -To dobrze.
Cieszę się, że porozmawiałyśmy.
Zdrowie to najcenniejsze, co mamy.
W Berlinie krążą legendy o moim cudownym wpływie na zdrowie mego męża.
Przetłumacz.
„Jego apetyt wciąż rośnie”.
Heil Himmler, pani Smith.
Heil Himmler.
Do wieczora, Helen.
To od Roberta Childana.
Jest zakładnikiem CKR.
Sądzimy, że jest prawdziwy.
Proponują tymczasowe zawieszenie broni w zamian za zgodę na rozmowy pokojowe.
Nie ufam im.
Nie musi pan.
Rozmawiałam z księciem.
Cesarz się zgadza.
To postanowione.
Oczywiście, Wasza Wysokość.
Służę woli cesarza.
Jeszcze jedno.
Jeśli to spotkanie zostanie ujawnione...
Działałem sam.
Dziękuję, admirale.
To ja. Otwórz.
Mówi, że jest Julianą Crain.
Rzesza schodzi na psy.
Przemycony piątak
ma być dowodem, że nie jest ich kretem?
Nie, chcę tylko kupić chleb i ukryć się przed policją.
Spójrz tylko.
Z 1964 roku. Niezłe posunięcie.
Powiesz, kim naprawdę jesteś?
Nazywam się Juliana Crain.
Julianę Crain złapali w górach Pocono rok temu.
Zgadza się.
I wróciłam.
Tylko że z więzień Rzeszy już się nie wychodzi.
-Może nie wyszłam. -Myślę, że zaczęłaś gadać.
Przeszłaś na ich stronę, by ratować siebie.
Oczywiście, jeśli jesteś tym, za kogo się podajesz, a zakładam, że nie.
Widział pan film Alianci zwyciężają?
Więc wie pan, gdzie byłam przez ten rok.
I domyślam się, że zna pan Wyatta Price'a.
Proszę do niego zadzwonić. On za mnie poręczy.
Załóżmy, że jesteś Julianą Crain.
Co tu robisz, Juliano Crain? Po co wróciłaś?
By zabić Johna Smitha.
Reichsmarschall.
Proszę wybaczyć, ale powinien pan to zobaczyć.
Dziś rano aresztowano kobietę
na terenie National Mall w Waszyngtonie.
Udało nam się zebrać fragment odcisku palca z klamki.
Pasuje do odcisku Juliany Crain.
Gdzie teraz jest?
Niestety uciekła strażnikowi.
Zniknęła w Dzielnicy Skażenia.
Przeszukujcie wszystkie budynki, póki jej nie znajdziecie.
Tak jest.
-Majorze? -Tak?
Proszę wzmocnić ochronę mojej rodziny.
Tak jest.
Nadinspektorze.
Proszę wejść, kapitanie.
Raport, o który pan prosił.
Napije się pan?
Mój raport z inwigilacji admirała Inokuchiego.
Mogę go obserwować tylko do chwili, kiedy wchodzi na pokład.
Mam umieścić tam szpiega?
Tak, ale na razie to wystarczy.
Spisałeś się.
Polegamy na panu.
Dziękuję, proszę pana.
Chciałbym omówić z panem pewną kwestię prywatnie. Nieoficjalnie.
Oczywiście, proszę pana.
Generał Yamori nakazał zamknięcie sprawy zabójstwa Tagomiego.
Znaleziono zamachowca, skonfiskowano broń,
uzyskano niezbite dowody.
A jednak wyszło na jaw coś niefortunnego.
Na magazynku znaleźliśmy fragment odcisku palca.
Pańskiego.
Bez obaw, kapitanie.
Rozmawiałem z generałem Yamorim. Wszystko mi powiedział.
Usunąłem obciążające cię dowody.
Mówię o tym tylko po to, by następnym razem
uważniej zacierał pan ślady.
Dziękuję za naprawienie błędu, nadinspektorze.
Obiecuję, że następnym razem będę uważniejszy.
Dobrze.
NA BRONI NIE ZNALEZIONO ODCISKÓW PALCÓW.
Napijecie się, panowie? Piwa? Drinka?
Zdaję się na ciebie.
Dziękuję, pani Himmler.
Ręcznie robione czekoladki!
Z Café Demel w Wiedniu, najlepsze na świecie.
Przypominasz mi moją własną Liebling, gdy była w tym wieku.
Powiedz. Ile znasz języków?
Angielski. A nauczyciele mówią, że mój niemiecki jest najlepszy w klasie.
Czy twój wujek Hank wyzdrowiał?
Wujek Hank mówi,
że nigdy w życiu nie chorował
dzięki świeżemu powietrzu i mleku!
Te prezenty... Jesteś zbyt hojna.
Skądże, Helen. Mam też coś dla ciebie.
Dawno temu należało do francuskiej kurtyzany.
Piękne. Danke.
Oprowadzę cię po mieszkaniu.
Japończycy mają spory problem.
Zwłaszcza z tym czarnuchem Hamptonem, mieszającym im szyki.
Powiedz, Smith. Jak się z tego wyplączą?
Nie sądzę, by im się udało.
Są przeciążeni i brak im środków.
Mylisz się, Smith. Brak im woli.
Goertzmann. Powiedz Smithowi, jak stłumiłeś powstanie w Belgradzie.
Stworzyliśmy fałszywy ruch oporu,
zwabiliśmy przywódców na spotkanie i wszystkich straciliśmy.
Tak dusi się powstania w zalążku, Smith!
Usiądź i złap oddech. Chodź.
Führer ostatnio wszystkich prowokuje.
Bez obaw, John. Nadal masz przyjaciół w Berlinie.
Ale wielu nie podoba się, że rządzi tu Amerykanin.
Są też w Berlinie tacy,
których martwią ambitni młodzi generałowie.
To problemy od czasów Cezara, czyż nie?
Przepraszam na chwilę. Sprawdzę, co z kolacją.
Margarete zastawia pułapki. Używa dziewczynek jako przynęty.
Zbierają przeciwko nam dowody. Czuję to.
Przetrwajmy jakoś ten wieczór.
Dobrze.
Mein Führer, czy zechce pan zasiąść u szczytu stołu?
Szczyt stołu zawsze jest tam, gdzie siądę.
Ale chcę, by te młode damy,
piękna przyszłość rasy panów, zasiadły u mojego boku.
Proszę. Siadajcie, dziewczynki.
Wilhelmie?
Proszę.
Wszyscy w Berlinie widzieli film o życiu waszego syna
i jego poświęceniu dla Rzeszy. Jest bardzo poruszający.
Dziękuję.
Dziewczynki.
Cholerna maska.
Smith, skąd opóźnienia przy Die Nebenwelt?
„Die Nebenwelt”?
To nowe urządzenie pozyskujące informacje dla wywiadu naukowego.
Nie chcę informacji wywiadowczych.
Chcę Lebensraum. Przestrzeni do życia.
Broni biologicznej. Zniszcz ich, jeśli musisz...
Może powinniśmy porozmawiać o tym,
gdy dziewczynki pójdą do pokoi?
Może już powinny iść.
Dziewczynki? Bridget przyniesie wam jedzenie do pokoi.
Ależ, Mutti, niech zostaną.
Nie co wieczór odwiedza was Führer.
Niestety muszę nalegać, Mein Führer.
Mają pracę domową, a jest już późno.
Dobranoc, Mein Führer.
Dobranoc.
-Margarete. -Danke.
Proszę.
Liczę, że niedługo się zobaczymy, Helen.
Wspaniale było gościć cię dwukrotnie jednego dnia.
Wilhelmie.
Jeszcze raz dziękuję, Helen.
Macie piękne córki.
-Po matce. -Dziękuję.
John, dziękuję za miły wieczór.
Następnym razem, gdy będziesz w mieście, skoczymy na drinka. Bezpiecznej podróży.
Proszę.
W Berlinie wszędzie widzę tylko uśmiechnięte twarze.
Ale nikomu nie mogę ufać.
Zawsze będę wobec pana lojalny.
Nie chcę twojej lojalności, John.
Chcę twojego oddania.
Nigdy go takim nie widziałam.
Jest o jeden atak kaszlu od wydania na ciebie wyroku.
Na nas wszystkich.
Wiem.
Patrz pod nogi.
Zaczęliśmy budować go z mężem jako schron
pod koniec wojny.
Nie skończyliśmy na czas.
Zrzucili bombę w niedzielę, prawda?
Wiedzieli, że ludzie będą w kościele.
Po wojnie zabrali mojego męża. Za nieczystą krew.
Użyczyłam schronu jako kryjówki dla ruchu oporu.
Muszę cię tu zamknąć.
Rozumiem.
Usiądź, proszę.
Zaraz przyniosę jakieś jedzenie.
Wierzę, że jesteś tym, za kogo się podajesz.
Mogę cię o coś zapytać?
Oczywiście.
Widziałam ten film. Wielu z nas go widziało.
Roosevelt jest tam żywy, z Churchillem i Stalinem.
Pamiętam dzień zamachu na Roosevelta.
Tak. Ale w tamtym świecie przeżył.
Opowiesz więcej? Co było dalej?
Mogę ci coś pokazać.
Dobrze.
Przerysowałam to z wycinka z gazety
po zamachu na Roosevelta.
Jedna kula mogła zmienić wszystko.
BRAK OBRAŻEŃ
Ale nie zmieniła. Nie tam.
A to?
To Roosevelt. Zaraz po tym, jak wprowadził Nowy Ład.
„Nowy Ład”?
Tak. To... „Ratunek. Reforma. Rekonstrukcja”.
Takie było jego motto. Całkowicie odbudował gospodarkę.
Zakończył kryzys?
Tak. I poprowadził USA do zwycięstwa nad nazistowskimi Niemcami.
-Kochanie. -Boże.
Kochanie. Pokaż mi się.
Pokaż. Tu jesteś.
Bledziochu.
Wypuścili cię dziś na słońce?
Padało. Przynieśli mi zimną herbatę.
Nie wiem, co zrobić, by traktowali cię lepiej.
Nie, nic już dla nich nie rób.
I zaprzestań tego, co teraz robisz.
Kochanie, jeśli odmówię współpracy, rozdzielą nas albo jeszcze gorzej.
Podważasz wszystko, co zrobiliśmy.
Warto, bo mogę cię widywać.
Nie widzisz, że to cię zabija?
Co, jeśli się sprzeciwię...
Co wtedy? Nie.
Nigdy nie dam im powodu, by cię skrzywdzili.
Wiem, ale umieramy jedno na oczach drugiego.
I tak nas w końcu zabiją.
A teraz tego nie robią?
Odejdźcie! Zasłużyłem na to.
-Nie. Nie! -Co robisz?
Zostaw mnie! Co robisz?
Przestań! Co robisz?
Przestań! Nigdzie nie idę!
-Boże! Nie! -Caroline...
Caroline!
Przestańcie!
Puszczaj mnie!
Obiecano mi czas z żoną!
Niedługo do niej wrócisz. Mam tylko kilka pytań.
Z przymusu zamieniam się w słuch.
Istnieje pewna teoria...
Obecność obserwatora w eksperymencie
zmienia jego wynik.
Widzę, że czytałeś Heisenberga.
-To prawda? -Tak.
Tak przynajmniej zakłada.
Czytałeś o działaniu na odległość w mechanice kwantowej?
Mów.
To, co dzieje się w jednym wszechświecie, natychmiast zmienia inny wszechświat
w czasie i przestrzeni.
Einstein nazwał to „upiornym”.
Czyli nie tylko osoba się zmienia, ale i świat, z którego pochodzi.
Tak musi być, John.
Jak ktoś, kto podróżuje nieobraną ścieżką,
miałby się nie zmieniać?
Czemu pytasz?
Co zrobiłeś?
Uważaj, John.
Możesz dowiedzieć się, kim tak naprawdę jesteś.
Szczęśliwej podróży życzę
Póki znów się nie spotkamy
Szczęśliwej podróży życzę
Uśmiechaj się dalej
Portfel z walutą.
Zegarek.
I obrączka, którą zdjąłem z ciała.
10%...
Generał Whitcroft został poinformowany, że wyruszam w tajną misję.
Nie wie dokąd ani w jakim celu.
Tak, Reichsmarschall.
Oślepi pana światło, ale nie będzie parzyło.
Mogą wystąpić mdłości i zawroty głowy,
gdy wyjdzie pan po drugiej stronie.
Tam znajdzie się pan w szybie numer dwa.
Proszę podążać za znakami, samochód zaparkowany jest przed kopalnią.
Portal aktywuje się dokładnie za 48 godzin.
Proszę założyć je na przejście.
40%...
Proszę pamiętać włożyć je na powrót.
Powodzenia, proszę pana.
60%...
70%...
80%...
90%...