BILLINGS, MONTANA, STREFA NEUTRALNA
Z jakiegoś powodu myślę o waszym ślubie.
O tobie w sukni mamy.
Johnie w jego mundurze.
Wtedy go podziwiałem.
Świat się zmienił.
WJEŻDŻASZ DO WIELKIEJ RZESZY NAZISTOWSKIEJ
CZŁOWIEK Z WYSOKIEGO ZAMKU
BAILEY'S CROSSROADS, WIRGINIA, USA
Cześć.
Co się dzieje?
Nic.
Chwileczkę.
Gdy ktoś do mnie dzwoni
i chce pożyczyć broń,
-mam prawo zadawać pytania. -W porządku.
Co się stało?
Nic się nie stało.
Nic.
Posłuchaj...
-Nie chcę się wtrącać w twoje sprawy... -Doceniam.
...ale to małe miasto.
Jeżdżę z szeryfem na polowania.
Sprawdził cię zaraz po tym,
jak pojawiłaś się ranna.
I owszem, była Juliana Crain...
z San Francisco.
Zginęła w wypadku samochodowym razem z rodzicami.
Nie znam twojej historii i nie muszę znać.
Lubię cię taką tajemniczą.
I chcę ci pomóc, ale...
musisz powiedzieć mi, z czym się mierzysz.
Z nazistami z innego wszechświata.
-Jeden pistolet nie wystarczy. -Pewnie nie.
Przepraszam, że zadzwoniłam.
Poradzę sobie sama. Musi tu być jakiś lombard. Coś znajdę.
Broń z lombardu lubi wystrzelić sama z siebie.
Tylko jeśli zatka się lufę.
Uważaj, jest naładowany.
Dziękuję.
Chyba wiesz, jak działa.
Tak.
Wiem.
Obiecaj, że zadzwonisz, jeśli pojawią się
prawdziwe kłopoty.
Dziękuję.
SAN FRANCISCO, JAPOŃSKIE STANY PACYFICZNE
Mingus Jones miał alibi.
Martwi nie mają alibi.
Według rejestru podróży nie było go w San Francisco
w noc zamachu na Tagomiego.
Ci radykalni kokujin potrafią fałszować dokumenty.
Nadinspektorze,
ma pan już mordercę.
Z całym szacunkiem, nie wydaje mi się.
Proszę zamknąć tę sprawę.
Wiem, że nie mam powodu wątpić w pańskie oddanie.
Jestem panu całkowicie lojalny, generale.
Pablo, jeszcze raz wymień wyjścia.
Drzwi frontowe, tylne i trzy boczne.
Siedem okien na pierwszym piętrze.
-Kent, stacje? -Pierwsza:
tylna ściana sali głównej podczas aukcji.
Druga: broń w piwnicy.
Trzecia: otoczenie straży w środku.
Czwarta: Elijah i jego ekipa osłaniają nas podczas ucieczki.
Dobrze.
Do tego czasu jesteśmy skromnymi kelnerami.
Okazujemy szacunek i się nie wychylamy.
Któryś zapomni się ukłonić, a dam wam w zęby.
Nie będzie łatwo.
Cztery cele, tuzin strażników i stu cywili wokoło.
Słuchajcie. Mam swoją skrytkę.
Przy każdej takiej operacji...
otwieram ją.
Cokolwiek wydarzy się dziś w tym domu,
trafia do tej skrytki. Rozumiecie?
A po wszystkim...
zamykam skrytkę.
I nie otwieram jej do następnego razu.
A jeśli skrytka się zapełni?
Wszyscy dajcie papiery.
PAŁAC BAMBUSOWY
Witaj, żołnierzu.
Dla bohatera wojennego zrobię wszystko.
Mama wróciła!
Mój Boże.
Ja też tęskniłam.
Cześć.
Cześć, Jennifer.
-Dzień dobry, pani Smith. Witamy w domu. -Dziękuję, Bridget.
Mamo, jutro Führer przychodzi na kolację.
-Do naszego domu. -Naprawdę?
Amy...
Chciałbym porozmawiać z mamą.
Chodźcie, dziewczynki.
-Pomogę ci. -Nie trzeba.
Musisz być wykończona.
Posłuchaj...
Może zabiorę dziewczynki do kina?
Będziesz miała czas dla siebie.
Jutro przychodzi Himmler?
Zatrudniłem catering. Nie musisz tu być.
Przyjdzie z Margarete?
Tak sądzę.
W takim razie chcę tu być.
Zawsze się dogadywałyśmy.
Porozmawiamy później.
Przebiorę się.
Chwileczkę, John.
Mamo?
-Wejdź. -Czemu wróciłaś?
-Musiałam. -Wcale nie. Byłaś wolna.
Nie, musiałam wrócić do ciebie i Amy.
Nie prosiłam cię o to.
Nie musiałaś.
Jesteś moim dzieckiem.
Gdy będziesz miała swoje dzieci,
mam nadzieję, że zrozumiesz moje wybory.
Własne dzieci?
Wiem.
Nienawidziłam, gdy moja mama tak mówiła.
Ale teraz mówiąc to do ciebie...
słyszę jej głos.
I brakuje mi jej.
Nie chcę tu zostać.
-Jennifer... -Mogę sama wrócić do wujka Hanka.
Byłyśmy tam, wiemy gdzie to.
-Mogę... -Przestań!
Nie możesz już tak mówić, nawet w tym domu.
Dlaczego?
Kto podsłuchuje?
Kiedyś stąd ucieknę.
I będę żyła po swojemu.
Kiedyś ci pomogę.
64. WEI JI – PRZED UKOŃCZENIEM TRIGRAMY NUKLEARNE
Ogień nad wodą.
Co nie jest ukończone?
Juliano?
Thomas.
Sekundę.
Cześć. Masz zajęcia.
Jest czwartek, prawda?
Zapomniałaś.
Przepraszam. Wejdź.
Jeśli jesteś zajęta, to nie ma problemu.
Nie. Wejdź.
I tak już długo tu nie zostanę.
Nie zostaniesz? A dokąd jedziesz?
Myślimy z kolegami o dołączeniu do marines.
Zwiększyli nabór
po ataku w Zatoce Tonkińskiej.
Rekruter powiedział, że mogę jechać od razu na obóz.
Za 10 tygodni może nawet wezmę udział w akcji.
Połóż to.
Usiądź ze mną na chwilę.
Jest tu wielu ludzi, którzy cię kochają.
Rozmawiałeś o tym z rodzicami?
Tata nie lubi rozmawiać o wojnie.
I już wiem, co powie matka.
Ale ktoś musi odpierać ataki Czerwonych.
Każdy młodzieniec myśli,
że to on wróci z wojny.
Mój tata wrócił.
Thomasie, za niewiele rzeczy na świecie
warto umierać, a za jeszcze mniej zabijać.
Rozumiesz to, prawda?
-Tak. -Takie rzeczy istnieją.
Ale jeśli coś będzie warte walki, będziesz tego pewien.
Zaufaj mi.
Dowiemy się, jak wysiądzie z samolotu.
Wszyscy gotowi?
Zarżnijmy tego Rzeźnika.
Zbierzcie się wszyscy.
Bell.
„Jeśli musimy umrzeć
„To nie jak prosięta
„Zagonione do parszywego kojca
„Gdy wokół nas szczekają Wściekłe, głodne psy
„Kpiąc z naszego
„Przeklętego losu.
„Jeśli musimy umrzeć
„Niech będzie to szlachetnie
„By naszej krwi drogiej Nie przelano na marne
„Wtedy nawet potwory Którym się opieramy
„Będą zmuszone Oddać nam cześć choć martwym!
„Czy przed nami otwarty stoi grób?
„Jak ludzie stawimy czoła Morderczej, tchórzliwej zgrai
„Przyparci do muru, umierając
„Lecz walcząc dalej!”
Przyjechał Masuda.
Przyjąłem.
Mógłbym zabić go teraz.
Musimy zabić wszystkich czterech.
Generale Masuda, to zaszczyt.
Tyle słyszeliśmy o pańskich zdecydowanych działaniach w Chinach.
Pułkownik Kido już przyjechał?
Jeszcze nie. Spodziewamy się go lada chwila.
Proszę cieszyć się prawdziwą amerykańską muzyką i kuchnią
i zapoznać się z przedmiotami aukcji.
Telefon do pana.
Proszę zapisać wiadomość. Już jestem spóźniony.
To szef jakuzy, proszę pana.
-Okami? -Tak, proszę pana.
Połącz go.
-Ten człowiek go zaatakował? -Nie. Poprosił go o wyjście.
Pański syn zareagował jak wściekły pies.
Po zabiciu go usiadł i nalał sobie kolejnego drinka.
Na początku nie wiedzieliśmy, że to pański syn.
Żyje tylko dzięki mundurowi,
który miał na sobie, i medalowi na piersi.
Kinshi Kunsho.
Nie zabiłbym bohatera wojennego.
Bawcie się dobrze w kinie, dziewczynki.
Bridget, nie później niż do 21.
-Pa. -Zachowujcie się.
Pa, tato.
Chyba musimy szczerze porozmawiać.
Też tak myślę.
Nie powinnaś być jutro na kolacji.
Führer dowie się, że wróciłam. Będzie się zastanawiał, gdzie jestem.
-Poradzę sobie. -Nie wątpię,
ale moja nieobecność wzbudzi wątpliwości.
Ten wieczór jest zbyt ważny, by zostawiać go przypadkowi, Helen.
Oboje wiemy, że gdyby to zależało od ciebie,
w ogóle by się nie odbył, John.
Nie masz wyjścia.
Ostatni rok wiele dla mnie zmienił.
Ale już sobie to poukładałam.
Wiem, co jest ważne.
-I co takiego? -Moje córki.
Wróciły z niebezpiecznymi pomysłami.
Wiem i rozmawiałam z Jennifer.
Obawiam się, że to nie wystarczy.
Jesteśmy też my.
Mówisz, że twoje uczucia się zmieniły. W porządku.
Myślisz, że tylko twoje?
Nie.
Więc po co udawać?
Nie udaję.
Nie wiem, czy z tego małżeństwa coś jeszcze zostało.
Ale jedno zawsze było prawdą.
Nie okłamywaliśmy się.
Więc uwierz mi.
Nie będę tam jutro jako twoja żona.
Będę tam jako twój sojusznik.
A będziesz go potrzebował, uwierz mi.
Shimura jest.
Nagasaki jest.
Shimura-sama. Nagasaki-sama.
Jak pustynny biegacz tułam się
Panie Shimura. Panie Nagasaki.
Jeśli mogę coś dla panów zrobić, jestem do usług.
Bardzo dziękujemy.
Miłej zabawy.
Dziękuję.
Czekaj.
Ty!
Spróbuj wszystkiego.
Ośmiu strażników od frontu.
Trzech w namiocie komunikacyjnym. I kolejnych siedmiu
lub ośmiu z tyłu i w środku budynku.
Więcej, niż myśleliśmy.
Tak, ale poradzimy sobie.
Snajper na pozycji.
R-Jeden na pozycji.
-R-Dwa na pozycji. -R-Trzy na pozycji.
Ani śladu Kido.
Nie sporządzą raportu.
Zapomną o tym incydencie, ale to się nie może powtórzyć.
Ja nie zapomnę.
Nie zapomnę, co zrobiłem.
Co? Co zrobiłeś?
Co moja jednostka zrobiła w Mandżurii...
mieszkańcom tych wiosek.
Była wojna.
To już przeszłość.
Nadal słyszę ich głosy.
Zrobiłeś to dla kraju.
Nie masz się czego wstydzić.
Nie czuję wstydu.
To coś więcej.
Teraz musimy patrzeć w przyszłość
i czerpać siłę z Imperium.
Imperium.
Imperium nie jest silne. Imperium przegrywa.
Przegrywa?
W Chinach.
W telewizji mówią, że wygrywamy, ale to kłamstwo.
Dość tego.
Wierzymy w to, co nam mówią.
Nie zadajemy pytań.
Nie byłem żołnierzem.
Ty nie jesteś detektywem.
Obaj jesteśmy marionetkami.
Nie pozwolę tak do siebie mówić.
Wiąże nas obowiązek!
„Obowiązek”.
A jaki masz obowiązek wobec rodziny?
Zostawiłeś nas.
Nie!
Wynoś się z tego domu.
Wstań.
Nie jesteś moim synem.
Pierwszy przedmiot dzisiejszej aukcji...
Biały, kowbojski kapelusz
noszony przez Gene'a Autry'ego w filmie Melody Ranch.
Panna Uedo rozpocznie licytację od 20 000 jenów.
Sprzedane!
Gratulacje dla pana Takakiego.
Przepraszam.
Dostałam sygnał. Nadal nie ma Kido.
Zapomnij o nim. Wchodzimy.
To autentyczne przybranie głowy noszone przez wodza Amerykańskiego Konia.
Dzikiego i szlachetnego Indianina,
który zasłynął z roli, jaką odegrał w Wielkiej Wojnie Siuksów z 1876.
Łatwo wyobrazić sobie, jak nosi ten wspaniały przedmiot,
gnając przez łańcuch Black Hills w Dakocie Południowej.
To prawdziwy skarb, który nie straci na wartości.
Panna Uedo zacznie licytację od 20 000 jenów.
Dwadzieścia tysięcy. Bardzo dziękuję.
Kto da 20 000?
Pan Yamaguchi, dziękuję.
Ktoś da 30 000?
Pan Miyagawa, dziękuję.
Będzie 40 000?
Pan Yamaguchi, dziękuję.
Nadinspektorze.
Mam raport ze zdarzenia, jak pan prosił.
Zwłoki za Pałacem Bambusowym.
Mam też transkrypcję dzisiejszej rozmowy
z gaijinem informatorem.
Mamy 60 000 jenów.
Osiemdziesiąt tysięcy.
Generał Masuda. 80 000 jenów.
Bardzo dziękuję.
Informator twierdzi, że widział Lemuela Washingtona w San Francisco.
Może mieć powiązania z CKR.
Kiedy?
Dwa dni temu,
wychodził z domu na rogu Clayton i Pernasus.
Ktoś z nim był.
Biały mężczyzna, w podobnym wieku. Irlandzki akcent.
Obsługa przyjęcia to ruch oporu.
Kto da 90 000?
Uwaga!
Przerwać aukcję!
Obsługa przyjęcia to ruch oporu!
Kempeitai już jedzie!
Obsługa przyjęcia to ruch oporu!
Kto da 90 000 jenów?
Jesteśmy spaleni.
Kempeitai wie o cateringu. Jadą tu.
Przerwać misję. Wycofać furgonetkę.
Szlag.
Jak wyjdzie Wyatt?
Za późno na to. Musimy się rozdzielić. Wycofaj naszych, już.
Trzy.
Dwa.
Jeden!
Sprzedane!
Szlag! Nie możemy ich zostawić.
Snajperzy do roboty.
Yukiko!
To Masuda.
Strzelaj. Strzelaj!
Szlag.
Bell. Bell!
Nie idź tam.
Bell! Nie idź tam!
Straciliśmy go.
Jesteś cała?
Tak.
Kazałem wam się wycofać. Co się stało?
Wyeliminowaliście cele?
Ja ministrów.
-A Masudę? -Ja.
Ty?
Był ranny. Dobiłam go.
Mieliście nas osłaniać podczas wyjścia.
I zostawiliście nas.
Kempeitai was rozpoznało.
Nie będę dla was ryzykował życia swoich ludzi.
My dotrzymaliśmy umowy. Wy uciekliście.
Skąd cię w ogóle znają?
-Zginęło trzech moich ludzi. -Nie zwalaj tego na mnie!
-Zginęli, próbując wyjść! -To twoja wina! Sam nawaliłeś!
-Gdzie moja broń? -Co?
Mielibyśmy dać wam broń? Kończyliśmy za was robotę.
-Spieprzaj! -Hej! Spokojnie!
Na twoim miejscu bym jej słuchał.
Tylko ona jest tu uczciwa.
„Uczciwa”, co? O to chodzi? Ja ci pokażę uczciwość.
-Mocne słowa jak na tchórza. -Nie zaczynajcie teraz.
Zabieraj dupsko do Dublina.
Nie. Chłopaki...
Spokojnie. Już dobrze.
Zamknąć się!
Puszczaj.
W porządku.
-Childan. -Ty draniu.
Mordercy!
-Zaraz. Chwileczkę. -Widział nasze twarze.
Ona ma rację.
Ale żadnych strzałów. Ma ktoś nóż?
-Tak. -Nie. Czekajcie. Nie chcecie tego robić.
Niby dlaczego?
Dobra, poczekajcie.
Chcecie się pozbyć Japończyków, tak?
Rozumiem zabicie Masudy. Był przerażający.
-Ale ministrowie? Shimura, Nagasaki? -Co z nimi?
Oni byli za wycofaniem się.
Zabijacie niewłaściwych ludzi.
Kłamie. Zabijcie go.
Zaraz.
„Wycofaniem się”?
Księżna...
wezwała ich tu na rozmowy dotyczące wycofania wojsk ze Stanów Pacyficznych.
Skąd to wiesz?
Pałacowe intrygi, plotki z dworu, to moja praca.
Służę klasie rządzącej.
Mogę przekazać wiadomość.
Mogę przekazać wiadomość księżnej.
Pozwólcie mi teraz służyć wam.
BAILEY'S CROSSROADS, WIRGINIA, USA
Tagomi?
Co nie jest ukończone?
Halo?
Cześć, John. Tu Juliana.
Wszystko w porządku?
Tak, zastanawiałam się, czy możemy spotkać się i dokończyć rozmowę.
Cześć. Co słychać?
-Złapałaś mnie chwilę przed wyjazdem. -Tak?
Pracuję w Wirginii i Karolinach.
Lubię jeździć nocą.
-Mniej aut na drogach. -Brzmi sensownie.
Napełni mi pan bak?
Przede mną długa droga.
Przepraszam, że tak wtedy uciekłam.
Nie powinienem był tak cię wypytywać. To było głupie z mojej strony.
Tyle dla mnie zrobiliście z Helen,
że macie prawo pytać.
Tylko...
trudno mi o tym mówić.
Wiem.
Człowiek, który mnie postrzelił, jest bardzo potężny.
Chyba po prostu próbuję się przygotować.
I lepiej zrozumieć, z czym się mierzę, bo... będę musiała stawić mu czoła.
Nie musisz z niczym mierzyć się sama, Juliano.
Są tu ludzie, którzy mogą ci pomóc.
Dlatego poprosiłam cię o spotkanie.
Dobrze.
W nadziei, że mi pomożesz.
Zrobię, co mogę.
Myślałam o tym, co wtedy powiedziałeś,
że chciałeś być jak ojciec...
Ale wojna ci przeszkodziła.
Co miałeś na myśli?
Wiesz, czym jest awans na polu bitwy?
To mnie spotkało.
Moja jednostka stacjonowała w Mindanao na Filipinach
i mój dowódca zginął w akcji.
Nie chciałem tej funkcji, ale...
okazałem się w niej całkiem niezły.
Radziłem sobie z władzą.
Tak jak mój ojciec.
Ale...
Robiliśmy tam rzeczy...
Rzeczy, o których...
nie mógłbym powiedzieć żonie ani synowi.
Czuję, że gdybym tam został,
ta praca... by mną zawładnęła.
Ale wojna się skończyła i wróciłem tutaj.
Wiedziałem, że nie chcę pracy, przez którą znów tak bym się czuł.
Więc oto jestem.
Nie wiem, jak to ma ci pomóc.
Cóż...
Ten człowiek też brał udział w wojnie.
Twoje pokolenie.
Tyle że on piął się coraz wyżej
długo po tym, jak wojna się skończyła, a ja...
nie wiem, jak pokonać kogoś tak potężnego.
Posłuchaj, Juliano.
Nie wiem, kim jest ten człowiek,
ale... nie jest niczym więcej.
Tylko człowiekiem.
Tyle mogę ci poradzić.
To wystarczy.
Zanim pójdę...
Thomas...
myśli o zaciągnięciu się. Wiesz o tym?
Tak.
Nie wiem, jak przemówić mu do rozsądku.
Te rzeczy, które robiłeś na Filipinach,
o których nie mógłbyś powiedzieć żonie i synowi...
Może już czas, byś mu o nich powiedział.
Może masz rację.
Reichsmarschall Smith przesyła pozdrowienia.
Jedź!