POPRZEDNIO...
Każdy z tych filmów przedstawia rzeczywistość podobną do naszej, ale inną.
Niektórzy z nas są zepsuci.
W jednej rzeczywistości jesteśmy dobrzy,
w kolejnej zepsuci lub dobrzy,
ale większość jest inna.
Gdy nadszedł czas podjęcia decyzji, Thomas Smith
stanął na wysokości zadania w sposób, który imponująco odbił się na jego ojcu.
Reichsführer wierzy w widma. Zjawiska spektralne.
Moglibyśmy z nim porozmawiać. W zaświatach.
Co wzięłaś?
Pozbyłam się moich pigułek, jeśli o tym mówisz.
Wiem, że jesteś silna, Helen. Moim zadaniem jest cię chronić.
Dzwonili dzisiaj ze szkoły. Chcą umówić Jennifer na badania.
A jeśli wynik będzie dodatni?
Stop!
Możesz już wrócić do domu?
Kocham cię, John,
ale uciekałam od ciebie.
Proszę przyjąć najszczersze kondolencje z powodu straty jedynego syna.
Doświadczyłem tego samego
W zeszłym roku przedstawił pan w Berlinie film.
Dostarczyłem ten film nadinspektorowi Kido.
Uniknął pan wojny.
Oszukaliśmy ich.
Jak szybko naziści zorientują się,
że powinni byli nas zaatakować, gdy mieli okazję?
Mój ojciec pozwolił generałom użyć tronu jako tarczy dla ich ambicji.
My tylko przewodzimy jego upadkowi.
Mój mąż obawia się, że tracimy kontrolę nad imperium.
Jedno jest pewne:
naziści pragną Stanów Pacyficznych.
Jeśli dostrzegą słabość, zaatakują.
Wyatt Price?
Przywiozłem cię tak daleko.
Czas, żebyś mi powiedziała, co się dzieje.
Wiesz o Człowieku z Wysokiego Zamku?
Czemu mi pomagasz?
Zabili połowę mojej rodziny w Irlandii,
a drugą połowę w Nowym Jorku.
Nie wiem, czy film jest prawdziwy,
ale zmusił mnie do myślenia.
To dowód na inne możliwości.
To miejsce i ten świat nie przetrwają, jeśli nie zmienimy ich na lepsze.
To tylko kwestia czasu. Będzie coraz gorzej.
Pomóżcie mi ją zmienić.
Widziałem te malunki w San Francisco i Strefie Neutralnej.
Nigdy nie sądziłem, że są pańskie.
Gdzie widział pan go ostatni raz?
W Denver.
Gdzie on jest?
Pamięta mnie pan, panie Frink?
Puściłem pana powodowany słabością.
To był mój błąd.
Co znaczy „Die Nebenwelt”?
Oznacza świat obok, świat równoległy.
Kiedy do niego dotrzemy, a potem do następnego
i do kolejnego,
Rzesza będzie wszędzie.
Zlikwidujemy przeszłość.
Dziś kończy się historia
i rozpoczyna przyszłość.
Musimy przyśpieszyć badania i rozszerzyć ich zakres.
By przeprowadzić oddziały.
Ktoś tam jest.
Idźcie!
-Granat! Uciekać! -Juliano!
Nie!
Witaj, Juliano. Nie próżnowałaś od naszego ostatniego spotkania.
Kiedy Thomas do mnie wtedy przyszedł, tak się wstydził, że serce pękało.
Słowa o tym, jak bardzo go kochacie,
nie wystarczyły, by ocalić go przed tym, jak został wychowany.
Czworo ludzi wysłano przez portal. Tylko jedna osoba przeszła.
Nieważne, jakie macie plany. Nie uda wam się.
Przeszła do równoległego świata, bo w nim nie istnieje.
Jezu!
Proszę się nie ruszać.
Co się stało?
Proszę się nie ruszać!
Wszystko w porządku.
Zabierzemy panią do szpitala.
Podniosę panią.
CZŁOWIEK Z WYSOKIEGO ZAMKU
ROK PÓŹNIEJ
Pozwoli pani, że wprowadzę ją do środka.
Pokój i harmonia.
Tego szukał pan Tagomi.
Straciliśmy go w akcie przemocy...
w chwili...
w której potrzebowaliśmy go najbardziej.
Jego dusza to dusza Japonii.
Prawdziwa japońska dusza.
W naszych dążeniach do zbudowania imperium...
zapomnieliśmy o tej duszy.
Przemoc rodzi dalszą przemoc.
To właśnie dzieje się w San Francisco.
Oburzające.
Zamierzam...
dokończyć dzieła Tagomiego.
Co za tupet. Nie powinna mieszać się do polityki!
A ty nie powinieneś kwestionować decyzji rodziny królewskiej.
Ona nam nabruździ, admirale. To nie przystoi.
Nadinspektorze,
chcę, by odnalazł pan zabójcę Tagomiego.
Zrobię, co w mojej mocy.
Gdy pan to zrobi,
proszę o złożenie mi bezpośredniego raportu.
Wasza Wysokość.
Nie zrobisz tego.
Proszę pana.
Pułkowniku.
Rzesza dokonała inwazji na Strefę Neutralną.
Gdzie dokładnie?
W Denver.
Wycofać się! Kurwa!
Straciliśmy wsparcie z powietrza!
Kurwa!
Pablo, tutaj!
Raport?
Bravo stawia opór w East Colfax.
Charlie widział czołgi na 17.
Ten pociąg już jedzie?
Amunicja i filmy prawie załadowane!
Dziesięć minut i będą w górach.
Cholera!
Lecą!
Ruchy!
Ledette, chodź!
Wyatt!
Musimy iść! Chodź.
A filmy? Broń?
Przepadły!
Nie mów, że ci przy tym nie staje, John.
Nie bawiłem się tak dobrze
od czasu rozróby z japońcami w Samoa.
Mam dla ciebie prezent.
Chcesz czynić honory?
Powinieneś lepiej się bawić.
To tylko celuloid, Bill.
Ten Wyatt Price.
Niedługo dostaniesz jego głowę na tacy,
jego linia zaopatrzeniowa poszła z dymem.
Być może.
Japońce podniosą wrzask, że złamaliśmy warunki rozejmu.
Niech podnoszą. Nic nie mogą zrobić.
Są zajęci wojną w Chinach,
a teraz ta Czarna Rebelia.
Minister handlu Tagomi został kilka dni temu zamordowany.
To też na pewno spróbują zwalić na nas.
To my?
Dlaczego nie pójdziemy dalej?
Aż do Pacyfiku?
-Przemawia przez ciebie twój stojący fiut. -Mówię poważnie.
Moglibyśmy zjednoczyć ten kraj pod jedną flagą.
Czekamy na właściwy moment.
Cesarstwo Japońskie chyli się ku upadkowi, uwierz mi.
Nasz dzień nadejdzie.
Z pewnością.
-Wracasz do Rzeszy? -Ty wracasz.
Mam coś do załatwienia w Montanie.
Sprawy rodzinne?
Dobrze to słyszeć, John.
Jennifer?
-Cześć, mamo. -Co tam robisz?
Słucha czarnej muzyki, ot co.
Zejdź mi pomóc, proszę.
Spokojnie, siostro.
Muzyka uspokaja bydło.
Założyłyśmy z mamą siatkę.
To świetnie, Amy.
Jeszcze zrobimy z ciebie farmerkę.
Wykopmy trochę ziemniaków.
Tu Radio Ruchu Oporu, nadajemy z...
Na pewno nie powiemy skąd.
Nadal czekamy na wiadomości z Denver.
Naziści złamali warunki rozejmu i najechali miasto.
Zostańcie z nami, Evangeline będzie informować was na bieżąco.
To dla naszych mężczyzn i kobiet walczących w słusznej sprawie.
Mamo, myślisz, że tata jest w Strefie Neutralnej?
Pomóż mi wnieść te wiadra do środka.
KWATERA GŁÓWNA JAPOŃSKIEGO WOJSKA SAN FRANCISCO
Czego się pan obawia, pułkowniku?
Że inwazja na Denver to dopiero pierwszy ruch Rzeszy.
Sądzi pan, że John Smith próbuje
wykorzystać śmierć Tagomiego?
Myślę, że to on mógł zlecić jego zabójstwo.
Himmler dwukrotnie próbował zabić ministra handlu.
Za dużo pan o tym myśli, pułkowniku.
Naziści usuwają rebeliantów.
Nie należy ich lekceważyć.
Ci czarni radykaliści dokonali 17 ataków w ciągu trzech miesięcy?
Osiemnastu, łącznie z Tagomim.
Generał Masuda przylatuje z Tokio na jakąś aukcję dzieł sztuki.
Spotkaj się z nim
i zaplanujcie atak na tych czarnych komunistów.
Tymczasem Księżna chce, byśmy ich niańczyli.
Generale Yamori. Witam.
Witam w moim biurze.
Ale obawiam się, że San Francisco nie jest bezpieczne.
Ci terroryści nadal przebywają na wolności.
Czarna Komunistyczna Rebelia nasiliła ataki.
Wcześniej Wasza Wysokość...
mogła równie dobrze paść ich ofiarą.
Gdyby nie pułkownik Kido.
Nawet Kido ma ograniczone możliwości.
W związku z nazistowską prowokacją w Strefie Neutralnej,
muszę błagać Waszą Wysokość
o powrót do bezpieczeństwa pałacu cesarskiego w Tokio.
Może gdybym była księciem,
to, co mówię, interesowałoby pana w równym stopniu, co moje bezpieczeństwo.
Mówiłam poważnie.
Zostanę tu, póki nie wykonam swojej pracy.
Ktoś ją informuje.
Ty?
Nie bądź śmieszny.
Jej Wysokość mówi za siebie
i za zgodą pałacu.
Wy, potakiwacze z marynarki, jesteście bardziej niebezpieczni niż CKR.
Potakiwacze?
Nie wiesz, jakie bitwy stoczyłem dla Japonii.
Gdy mówisz, słyszę słowa kapitulacji.
Chińczycy posuwają się w głąb Korei i Mandżurii.
Nie mamy dość zasobów.
Jak długo utrzymamy to terytorium?
Póki żyję.
Pułkowniku, proszę odprowadzić admirała.
Hej, ty.
Ty też.
Opróżnij torbę.
Nic w niej nie ma.
-Opróżnij ją! -Dobrze!
Ty też.
Dobrze już.
Kim pani jest i co tu robi?
Nazywam się Bell Mallory.
Jestem nianią państwa Takahashi.
Zbierać to.
Urocze dziecko.
Następny.
Wstawać. Zabierać swoje rzeczy.
-Mam, B. -W porządku, bracie.
Zabiorę cię do mamy.
Cześć.
Wiesz, że te ściany są jak papier.
Widziałaś, jak wartownik na mnie spojrzał?
Widziałam, jak ty spojrzałeś na niego. Prosiłeś się o lanie.
Lepiej ja niż ty.
„Chronić nianię”. To moje zadanie.
Masz z tym jakiś problem?
Tak, wolę jak twoja twarz jest cała.
Następnym razem mógłbyś ukłonić się niżej.
Widziałaś, co się działo na ulicy?
Chodzi o tego urzędnika, którego zastrzelili.
Myślą, że to my.
To niczego nie zmienia. Nie rozpraszaj mnie.
Wiesz, co oznacza sangfroid?
„Zimna krew”.
Po francusku.
Ty ją masz, skarbie.
Elijah.
Jeśli stracę choć iglicę,
więcej mnie nie tkniesz.
Co? Czemu mówisz takie rzeczy?
Wszyscy mężczyźni, ustawić się w korytarzu.
Natychmiast.
Nie. Czekajcie.
Osoby, które wiedzą cokolwiek
o zamachu na ministra handlu Tagomiego, mają wystąpić.
Odwróć się.
Ty.
Odwróć się.
Nie.
Odwróć się!
-I ty. -Nie.
Nie.
Odwróć się.
Ty.
Informacje o zabójcy Tagomiego...
albo ci ludzie już nie wrócą.
Idziemy!
Teraz to zbyt niebezpieczne.
Powiadomimy radę naczelną, że przekładamy akcję.
Nie.
Posłuchaj mnie.
Nic się nie zmieniło. Trzymamy się planu.
Nie mojego, nie twojego, tylko Equiana.
Będziemy walczyć.
Wiwatujące tłumy powitały siły Rzeszy, które dziś wyzwoliły Denver...
To wszyscy?
Żadnych wiadomości od Charliego i Brava. Jak na razie to wszystko.
...zakończyć te potworności.
Hotel Grand Palace, siedlisko działalności wywrotowej,
został zburzony z rozkazu Reichsmarschalla Smitha.
Wyatt Price, podstępny przywódca wywrotowców, zszedł do podziemia.
Jego rebelia została zduszona.
To już historia.
...tego miasta to wydarzenie przełomowe dla Amerykanów...
Czemu za mną łazisz?
Kazał mi się pan trzymać blisko.
Nie, Pablo, idź.
Wracaj do Meksyku, do swoich compadres w Aztlán.
Proszę pana?
Ty też, Lem. CKR cię potrzebuje.
A ty potrzebujesz ich, nie mnie.
Co to ma niby znaczyć?
Dziś zginęło przeze mnie wielu ludzi.
Obejrzeli film, który im pokazałem.
Dałem im nadzieję.
Nawet się nie waż mnie odsyłać.
Do jasnej cholery, Lem! Wszystko przepadło, filmy...
Richie ma w Nowym Jorku drukarza. Może zrobić nowe kopie.
Ale broni nam nie zrobi.
Zostało jeszcze wiele broni.
Nie przywrócimy życia zmarłym!
Pieprzona porażka.
Owszem, wielu dziś zginęło.
Dobrych ludzi. Mężczyzn, jak i kobiet.
Ale jeśli teraz wrócimy do swoich małych frakcji...
nasza walka i ich śmierć pójdą na marne.
Może ogłuchłeś.
Od tych eksplozji. Nie wiem.
Ale jeśli mnie słyszysz,
to mi powiedz!
Powiedziałeś, że jest więcej broni?
CKR ma jej sporo.
Jeśli istnieje choć cień szansy,
że możesz zaaranżować z nimi spotkanie...
Będzie trudno.
-CKR się nie cacka. -Wiem.
Nie chcą robić interesów z Irlandczykami i białasami...
Chodzi o coś więcej.
Walczą z Japończykami.
Proszę cię. Wiem, że możesz to załatwić.
Tylko przedstawię swoją propozycję.
Mogę spróbować.
Ale niczego nie obiecuję.
Po dzisiejszym
to mi wystarczy.
BAILEY'S CROSSROADS WIRGINIA, USA
Kochanie, patrz pod nogi. Ostrożnie, żebyś nie upadła.
Dobrze.
Dzień dobry. Dwa burgery, frytki, colę i 7upa.
-Przestraszyłeś mnie. -Wybacz.
Witaj, Russ.
Cześć. Dzięki, Mary.
-Biorę krzyżówkę. -Ubiegłaś mnie.
„Saturn-I gotowy do czwartej próby”.
Wygląda na to, że znów próbują.
Tyle nieudanych startów.
Podziwiam chłopców, którzy tym latają.
I dziewczyny.
Racja.
Walentina Tierieszkowa.
A ty byś to zrobiła?
Ryzykowała życie, by polecieć w kosmos?
A ty?
Ujeżdżałem równie niebezpieczne konie za niewiele więcej niż trofeum.
Ale nie wiem.
Nie wiem, czy kiedykolwiek polecimy na Księżyc.
Księżyc? A inne wszechświaty?
Może pojedziemy do Shenandoah?
Mogłabyś dosiąść Mahry.
Nie, mam zajęcia.
Może innym razem.
Poza tym muszę dostarczyć Andaluzyjczyka.
-Tak? -Ale krzyżówka jest moja.
Wybacz.
Zobaczymy, jak daleko zajdziesz.
-Na jeszcze jedną kawę starczy. -Z krzyżówką.
Niedaleko. Na razie.
Dobrze. Zbierzcie się i usiądźcie w półokręgu.
Świetnie.
Dobrze.
Proste plecy.
Zamknijcie oczy.
Ręce na kolanach.
Skupmy się na oddechu.
Wciągamy nosem, aż do klatki piersiowej.
Wypuszczamy ustami.
W nosie nie znajdziesz oświecenia, Bobby.
Spójrzmy w głąb siebie.
Szukajmy stałego punktu, którego możemy trzymać się w otaczającym chaosie.
Tagomi-san?
Juliano, słyszysz mnie?
Juliano? Słyszysz?
Tak.
Długo cię nie było, skarbie.
Martwiliśmy się. Nie wiedzieliśmy, czy wzywać lekarza...
Lekarza?
Wpadałam już w takie stany. Umiem się po nich poruszać.
„Poruszać”?
Ta medytacja na pewno wychodzi ci na dobre?
Tak.
Z tej perspektywy tak nie wygląda.
Naprawdę nic mi nie jest.
Długo próbowałam dojść do takiego momentu.
Wiem, że czasem to wygląda dziwacznie.
Po prostu się martwimy.
Wszyscy chcą tylko zrozumieć.
Doceniam to i wszystko, co robiliście dla mnie w ostatnich miesiącach.
Ale nie musicie się martwić. Przysięgam.
-Chodź. -Przysięgam.
Powinniśmy zostawić Julianę w spokoju.
Będziemy się za ciebie modlić.
Dobrze. Dziękuję wam obojgu. Do zobaczenia.
Proszę pana, mamy podejrzanego.
Wychodź. Z rękami za głową.
-Wychodzę. -Powoli.
Mingus Jones?
Mingus to pseudonim, nie imię.
Moje prawdziwe imię to...
Prosiłem, żebyś mi o sobie opowiadał?
Heroina?
Nie, proszę pana.
Zapach pleśni.
Penicylina.
To kontrabanda.
Przeszukać to.
Moi ludzie nie mają leków.
Kilku twoich „ludzi” wskazało cię podczas przesłuchania.
Ponoć przechwalałeś się, że zabiłeś Tagomiego.
Powiedz, Mingusie Jones,
należysz do CKR?
Nic nie wiem o żadnym CKR.
Nie czytasz gazet?
Czarna Komunistyczna Rebelia.
Nie, proszę pana. Ja tylko gram jazz.
Więc co to jest?
Nie!
Chiński pistolet typu 54.
Z takiego strzelano do ministra Tagomiego.
Nie należy do mnie.
Co jeszcze jest w szufladzie?
Gazety. Pieniądze.
Książki.
Autobiografia Equiana Hamptona.
Założyciela i przywódcy Czarnej Komunistycznej Rebelii.
Nigdy jej nie widziałem.
Kto prowadził, Mingusie?
Wiemy, że ty strzelałeś.
Bóg mi świadkiem, nigdy do nikogo nie strzelałem...
Kto ci pomagał? Mów!
Proszę. To nie ja. Przysięgam...
Kto prowadził motocykl?
Kto? Kto prowadził?
Mów!
Kto! Gadaj!
Kto?
Kapralu. Kapralu!
Może pan iść. Nie jest pan tu potrzebny.
Podnieście podejrzanego z podłogi.
Tatusiu! Wróciłeś.
Oczywiście. Myślałaś, że o tobie zapomniałem?
Nie, jesteś moim dzieckiem.
Cześć, tato.
Jennifer.
Przez te trzy miesiące urosłaś ze 2 cm.
Przepraszam, że się nie zapowiedziałem.
Miałem coś do załatwienia w pobliżu
i pomyślałem, że zrobię wam niespodziankę.
To żadna niespodzianka.
-Hank. -John.
Czy tata może zostać na obiedzie?
Oczywiście, Amy.
Dołóż jeszcze jedno nakrycie na stół.
-Co u ciebie? -W porządku, John. A u ciebie?
Dobrze.
-Proszę. -Dziękuję.
POWSTANIE I UPADEK TRZECIEJ RZESZY WILLIAM L. SHIRER
WOJNA – JAPONIA POKONANA
Yijing.
OKUPACJA HITLEROWSKA W POLSCE EICHMANN W JEROZOLIMIE
JOHN SMITH „SPRZEDAWCĄ ROKU”
PRZYJĘTY NA UNIWERSYTET DLA KOLOROWYCH
Heksagram 64.
JESZCZE NIE SKOŃCZONY.
Pobłogosław nas, Boże, i wszystkie dary, które...
Które od ciebie otrzymujemy.
Przez Pana naszego. Amen.
Hank, chcę ci podziękować
za opiekę nad Helen i dziećmi.
Bardzo to doceniam. Naprawdę.
To rodzina. Zawsze jest tu dla nich miejsce.
Dziękuję.
John,
widziałem jeden z tych filmów.
Tych, w których wygrywamy wojnę.
Naprawdę? Gdzie?
Ich propaganda robi się coraz bardziej wyrafinowana.
Niektórzy naprawdę to kupują.
Wszystko w porządku, ojcze?
Przepraszam za moją dzisiejszą reakcję.
Nowi rekruci często nie radzą sobie z widokiem krwi.
Widziałem dużo krwi, walcząc.
Oczywiście.
Wiem o tym.
Kto odbija następny?
Aoki.
Może liczyć tylko, że miotacz go trafi.
Oby nie w czuły punkt.
Wyśpij się dobrze
przed rozmową z szefem dywizji Otomo.
Na służbie nie miałeś medalu.
Załóż go na rozmowę.
Zrobisz na nim wrażenie.
Wyatt, to Bell.
Masz pięć minut.
Hej.
Przywiozłem wam coś z domu.
-Dzięki, tato! -Dziękuję.
Może poczytacie je
w swoim pokoju?
Muszę porozmawiać z mamą.
Grzeczne dziewczynki.
Rok szybko leci.
Cóż...
Wiem, że potrzebowałaś czasu dla siebie,
by uporać się z różnymi sprawami...
Tak.
Więc ci go dałem.
Czas wracać do domu.
Zaczęła się już szkoła, Helen.
Jennifer i Amy muszą do niej wrócić,
już mają zaległości.
Nie mają. Ja je uczę.
Co? Co to jest, Helen?
Pieprzona fantazja.
Fantazja, którą umożliwiłem,
otaczając farmę kordonem ludzi.
Nie prosiłam o to.
Gdybyś ryzykowała tylko własne życie...
Pomyśl, co zrobiliby rebelianci, gdyby mogli porwać nasze córki?
Nie są bezpieczne. Wiesz o tym.
Znowu to słowo: „bezpieczne”.
Kazałeś zrobić nam tyle rzeczy, by nasze dzieci były bezpieczne.
Ale Rzesza zamordowała naszego syna.
Nie rób mi tego, Helen. Nie obwiniaj mnie.
Wszystkie decyzje podejmowaliśmy razem.
-Razem dokonaliśmy tych wyborów. -Dziewczynki nie miały wyboru.
Ani Thomas...
Rzesza zatruła jego umysł na długo przed tym, nim go zabiła.
Co w ciebie wstąpiło? O co chodzi?
Tutaj jest inaczej.
Ludzie mówią o rzeczach, o których w Rzeszy się nie mówi.
Jakich rzeczach?
Rzeczach, w których braliśmy udział.
Dziewczynki słyszały, zadają mi pytania, na które nie wiem, jak odpowiedzieć.
Wiesz, co by się z nimi stało,
gdyby w domu pisnęły choć słówko?
Nie wracamy do domu.
Nie mogę tam wrócić, John.
Nie zniosę tego. Załamię się.
Proszę.
Helen...
zawarliśmy pakt, pamiętasz?
Wybraliśmy tę drogę. Razem.
Ty i ja.
Bo wierzyliśmy, że jest najlepsza.
Wróć do domu.
Potrzebuję cię.
Nie wiem nawet, kim jesteś.
Uruchomcie silniki.
Dziewczynki, pakujcie się. Wyjeżdżamy.
John.
Nie rób tego.
Musiałaś wiedzieć, że ten dzień nadejdzie.
Oczywiście.
Bo ja jestem bezsilna, a ty trzęsiesz całą Rzeszą.
Naprawdę nie wracasz?
Nie.
Na litość boską, John. Okaż trochę przyzwoitości.
To mój dom. Nie twoja pieprzona Rzesza!
Hank! Proszę, ja się tym zajmę.
W porządku, dziewczynki. Wsiadajcie. Zaraz przyjdę.
Wracasz z nami, prawda?
Wróć z nami, mamo, proszę.
-No już. -Co?
Bardzo was kocham.
Wiecie o tym?
Tatuś dobrze się wami zajmie. Kocha was.
Opiekujcie się sobą nawzajem. Dobrze?
Wszystko będzie dobrze. Obiecuję. Ale musicie już iść.
No już. Idźcie.
Już dobrze.
Nie musiało tak być, Helen.